Μια βόλτα στη θάλασσα μπορεί να αλλάξει τη δομή του εγκεφάλου σας, λένε οι επιστήμονες

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο χρόνος που περνούμε σε εξωτερικούς χώρους μας κάνει καλό, τόσο σε φυσικό όσο και σε νοητικό επίπεδο, αλλά τα οφέλη του να ξοδεύουμε χρόνο ειδικά στην παραλία μόλις αποκαλύφθηκαν. Είναι απίστευτη η αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας που νιώθουμε στην παραλία. Για τους επιστήμονες, ο συνδυασμός των μυρωδιών και των ήχων του νερού είναι καταπραϋντικός για τον εγκέφαλό μας. Αυτός είναι αρκετός για να μας κάνει να χαλαρώσουμε και να νιώσουμε ανακουφισμένοι. Το πόσο χαλαροί αισθανόμαστε στην παραλία δεν οφείλεται μόνο στο μυαλό μας. Η επιστήμη λέει ότι είναι μια αλλαγή στον τρόπο που ο εγκέφαλός μας αντιδρά στο περιβάλλον, η οποία μας κάνει να νιώθουμε ευτυχισμένοι, χαλαροί και ανανεωμένοι. Γενικά, η επίσκεψή μας στην παραλία μας επηρεάζει με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους. 1. Μειώνει το στρες Το νερό είναι η θεραπεία της φύσης στους στρεσογόνους παράγοντες της ζωής. Είναι γεμάτη φυσικά θετικά ιόντα που είναι γνωστά για την ικανότητα τους να μας χαλαρώνουν. Έτσι, αν πάτε για μια βουτιά ή αν βουτήξετε απλά τα δάχτυλα των ποδιών σας στο νερό, είναι σίγουρο ότι θα βιώσετε το αίσθημα της χαλάρωσης. Αυτό θα μπορούσε να μας φτιάξει τη διάθεση ανά πάσα στιγμή! 2. Ενισχύει τη δημιουργικότητά μας Νιώθετε ότι είστε σε δημιουργικό οίστρο; Λοιπόν, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η λύση σε αυτό είναι η παραλία. Όταν βρίσκεστε στην θάλασσα, επιτρέπετε στο κεφάλι σας να καθαρίσει και να προσεγγίσει τα προβλήματά σας με έναν πιο δημιουργικό τρόπο. Όπως ο διαλογισμός, έτσι και η παραλία προκαλεί μια αίσθηση ηρεμίας που σας επιτρέπει να απαλλαχθείτε από οτιδήποτε περιττό και να συγκεντρωθείτε σε ό,τι πραγματικά αξίζει. 3. Βοηθά στη μείωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης Όπως με τις επιπτώσεις που έχει για το άγχος και το δημιουργικό οίστρο, η παραλία προσφέρει επίσης κάποια ανακούφιση στα συμπτώματα της κατάθλιψης. Ο υπνωτικός ήχος…

Continue ReadingΜια βόλτα στη θάλασσα μπορεί να αλλάξει τη δομή του εγκεφάλου σας, λένε οι επιστήμονες

5 σοφές κουβέντες που πρέπει να λέμε στον εαυτό μας όταν αισθανόμαστε αδύναμοι

Η ζωή είναι πεδίο μάχης και εμείς είμαστε στρατιώτες που αγωνίζονται γενναία, παλεύουμε ενάντια σε κάθε αντιξοότητα, ανεξάρτητα από το τι μπορεί να αντιμετωπίσουμε. Όσο μεγαλώνουμε κουραζόμαστε όλο και περισσότερο· έρχονται στιγμές που νιώθουμε ότι θα χάσουμε τη μάχη, ότι είμαστε έτοιμοι να παραδοθούμε! Κι όμως οι άνθρωποι έχουν απίστευτες αντοχές. Μπορούμε να πέσουμε, αλλά ξανασηκωνόμαστε! Συνεχίζουμε να παλεύουμε κάθε μέρα και αυτό μας κάνει όλους πολεμιστές. Όλοι έχουμε βιώσει δοκιμασίες και αντιξότητες στη ζωή μας, αλλά μερικές είναι πιο δύσκολες και επίπονες από κάποιες άλλες. Υπάρχουν κάποια πρωινά, που ξυπνάμε και δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τη μέρα, δεν έχουμε δύναμη να σηκωθούμε και να παλέψουμε! Ας δούμε λοιπόν μερικά σοφά λόγια που μπορούμε να πούμε στον εαυτό μας και θα μας κάνουν να νιώσουμε ότι ακόμη είμαστε ζωντανοί και δυνατοί! Και, ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε πιο δυνατοί από όσο νομίζουμε και μπορούμε να ξεπεράσουμε τα πάντα! 5 ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ: 1. Μερικές φορές τα δυσάρεστα πράγματα που μας συμβαίνουν μας οδηγούν κατευθείαν σε καλύτερα μονοπάτια ζωής. Όπως ίσως ήδη γνωρίζετε, στη ζωή πρέπει να περάσουμε πρώτα μέσα από την καταιγίδα για να απολαύσουμε το ουράνιο τόξο. Θα ήταν υπέροχο να μην έχουμε ποτέ άγχος, να μην περνάμε δύσκολες καταστάσεις, αλλά τότε δεν θα εκτιμούσαμε την ομορφιά της ζωής με τον ίδιο τρόπο, γιατί δεν θα γνωρίζαμε τίποτε άλλο εκτός από το όμορφο πρόσωπο της ζωής. Έτσι, όταν νιώθετε ότι βιώνετε μια κόλαση και δεν βλέπετε διέξοδο, μην εγκαταλείπετε τη μάχη! Συνεχίστε μέχρι να δείτε το φως στο τέλος του τούνελ, γιατί εκεί μπορεί να σας περιμένει ο παράδεισος. 2. Θυμάστε εκείνη την εποχή που νομίζατε ότι δεν θα μπορούσατε ποτέ να επιβιώσετε; Επιβιώσατε και μπορείτε να το ξανακάνετε! Συχνά υποτιμούμε τις δυνατότητες…

Continue Reading5 σοφές κουβέντες που πρέπει να λέμε στον εαυτό μας όταν αισθανόμαστε αδύναμοι

Δεχτείτε τα Παιδιά σας Όπως Είναι, Όχι όπως θα Έπρεπε να είναι

Άν θέλουμε τα παιδιά μας να πιστέψουν ότι αξίζουν, πρέπει ειλικρινά να τα δεχτούμε όπως είναι, με όλες τις ατέλειές τους. Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι, επιμένοντας να κατακρίνουν τις ατέλειες των παιδιών τους, θα τα βοηθήσουν να βελτιωθούν. Στην πραγματικότητα, αυτή η αντιμετώπιση φέρνει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Τα παιδιά αποθαρρύνονται. Φανταστείτε πώς θα νιώθατε αν σας θύμιζαν συνέχεια τα λάθη σας. Θα νιώθατε ότι αξίζετε; Φυσικά όλοι μας έχουμε περιθώρια για βελτίωση, αλλά δεν είναι αυτό που μας απασχολεί τώρα. Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι δε μπορούν να βελτιωθούν αν δεν νιώσουν αρκετά καλά με τον εαυτό τους, ώστε να πιστέψουν οτι μπορούν να βελτιωθούν. Φανταστείτε τώρα πως θα νιώθατε αν ενθαρρυνόσασταν συνέχεια και ξέρατε ότι μέσα στην οικογένεια σας εκτιμούν. Πιστεύουμε ότι εκτιμάμε τα παιδιά μας, και τους το λέμε με λόγια. Συχνά, όμως, οι πράξεις μας έρχονται σε αντίθεση με τα λόγια μας. Λέμε στα παιδιά μας ότι είναι υπέροχα και κατόπιν δείχνουμε δυσαρέσκεια όταν δεν ικανοποιούν τις δικές μας απαιτήσεις. Πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε το έργο από αυτόν που το κάνει. Τα παιδιά δεν ενεργούν πάντα όπως θέλουμε εμείς. Πρέπει να τους δώσουμε το μήνυμα ότι τα εκτιμάμε σαν ανθρώπους άσχετα από την επιτυχία τους. Παράδειγμα: Σε ένα διαγώνισμα ορθογραφίας, η Μαρία έκανε πέντε λάθη στις είκοσι λέξεις. Αντί ο γονιός να επιμείνει στα πέντε λάθη, θα μπορούσε να τονίσει τις δεκαπέντε λέξεις που έγραψε σωστά. Δίνοντας έμφαση στο θετικό, δίνουμε στη Μαρία την αίσθηση ότι είναι εντάξει. Ξέρει καλά τα πέντε λάθη της. Δεν είναι ανάγκη να τα τονίσουμε. Όταν τη δεχτούμε όπως είναι, τη βοηθάμε να νιώσει ότι αξίζει σαν άνθρωπος και της δίνουμε το θάρρος να συνεχίσει την προσπάθεια της. Ενεργείστε Θετικά Αφού οι γονείς αναγνωρίσουν με ποιό τρόπο ορισμένες πεποιθήσεις και στάσεις τους εμποδίζουν τις προσπάθειες τους να ενθαρρύνουν…

Continue ReadingΔεχτείτε τα Παιδιά σας Όπως Είναι, Όχι όπως θα Έπρεπε να είναι

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ: Η Παιδεία είναι το μόνο αντίδοτο στην κρίση και ξεκινά από το σπίτι

1. Αν είχα να δώσω μια συμβουλή στους νέους, θα ήταν να έχουν ένα όνειρο και να το κυνηγήσουν με τα πόδια στη γη και τα μάτια στον ουρανό. 2. Στα παιδιά δεν μπορείς να πεις τίποτα άλλο απ’το να κάνουν αυτό που θέλουν, γιατί αν αρχίσουν και απεμπολούν τις επιθυμίες τους, το τι θέλουν να κάνουν από τα είκοσί τους χρόνια τους, θα γίνουν βλάκες και όλα τα – άκες που λένε στην Ελλάδα. 3. Μου λένε για τη ζωγραφική, ότι “αυτός είναι μεγάλος ζωγράφος και ζωγραφίζει ωραία πράγματα, όπως ακριβώς τα κάνει η ίδια η φύση”. Εγώ λέω όχι! Αυτός είναι μικρός ζωγράφος, γιατί απ’τη στιγμή που υπάρχει η φωτογραφία, δεν έχουμε πια ανάγκη από έναν ζωγράφο που μιμείται τη φύση. Πρέπει και η τέχνη να πηγαίνει κάπου αλλού. Πάντα κάπου αλλού. Και αυτό το “κάπου αλλού” ισχύει και για τη γνώση και για τον τρόπο ζωής και για όλα. Λοιπόν, αν δεν είσαι έτοιμος να πας κάπου αλλού, τότε έχεις γεράσει. Αυτό το “αλλού” είναι που οι νέοι δεν πρέπει να ξεχάσουν ποτέ κι όταν λέω το “αλλού” δεν το λέω μόνο τοπικά και γεωγραφικά. Το να κάνεις κάτι με διαφορετικό τρόπο αποτελεί ένα προνόμιο, ένα νεανικό προνόμιο κι αυτό δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνούν οι νέοι. 4. Ευτυχώς που τα παιδιά βγαίνουν στους δρόμους και φωνάζουν, αλλά από εκεί και πέρα υπάρχουν όρια. Οι νέοι όταν θέλουν να διαμαρτυρηθούν δεν πρέπει να φορούν κουκούλες. 5. Μπροστά στα παιδιά πρέπει να είσαι παραδειγματικός. Γενικότερα, αν μπορείς να έχεις έναν σκοπό στη ζωή σου, είναι να είσαι παραδειγματικός. Φοβάμαι ότι αυτή τη στιγμή οι μόνοι ήρωες για τη νεολαία είναι οι τραγουδιστές, και ποδοσφαιριστές. 6. Η αυτογνωσία είναι ακριβώς μια δυνατότητα να ξέρεις πού μπορείς να πας. Είναι αυτό ακριβώς που μου έλεγε η μάνα μου: “Παιδί μου, να ξέρεις τη θέση…

Continue ReadingΕλένη Γλύκατζη Αρβελέρ: Η Παιδεία είναι το μόνο αντίδοτο στην κρίση και ξεκινά από το σπίτι

Η αρρώστια… του φόβου

Ο φόβος της αρρώστιας, μια κατάσταση σε κάποιο βαθμό φυσιολογική για τους περισσότερους ανθρώπους, μπορεί ξεπερνώντας κάποια όρια να μετατραπεί σε αρρώστια καθαυτή, γεγονός που παρατηρούμε γύρω μας ιδίως αυτή την εποχή. Ο φόβος από μόνος του είναι γνωστό ότι αποδυναμώνει τον άνθρωπο πολλαπλά. Η επίδρασή του στον ψυχισμό, στην δύναμη, την αισιοδοξία και το κουράγιο μας είναι βέβαια προφανής. Αυτό που είναι ίσως λιγότερο προφανές αν και όχι άγνωστο σαν εμπειρία σε πολλούς, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο φόβος επιδρά στο σώμα και στην κατάσταση της υγείας μας γενικά και στην κατάσταση του ανοσοποιητικού μας συστήματος ειδικότερα, όταν πρόκειται για την άμυνα του οργανισμού μας απέναντι στα συνηθισμένα προβλήματα. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και πραγματικά τόσο επίκαιρο αυτό που έγραφε ο E.Bach ήδη στα 1931 σχετικά με το φόβο και την επίδρασή του στην υγεία και την αρρώστια: “Στην εποχή μας ο φόβος της αρρώστιας έχει αναπτυχθεί τόσο που έχει γίνει μια μεγάλη δύναμη καταστροφής, επειδή ανοίγει την πόρτα σε εκείνα τα πράγματα που τρέμουμε και διευκολύνει το να μας συμβούν. Ο φόβος στους τωρινούς καιρούς παίζει μεγάλο ρόλο στην ενδυνάμωση της αρρώστιας και η σύγχρονη επιστήμη έχει μεγαλώσει την κυριαρχία του τρόμου μέσα από τη διάδοση στο ευρύ κοινό των ανακαλύψεών της, που αποτελούν όμως καθαυτές μισές αλήθειες. Οι γνώσεις σχετικά με τα βακτήρια και τους διάφορους ιούς που συνδέονται με την ασθένεια έχουν προκαλέσει τρομακτική ταραχή στο νου αμέτρητων ανθρώπων και ο τρόμος αυτός που δημιουργείται μέσα τους, τους καθιστά πιο ευάλωτους στο να νοσήσουν. Παρόλο όμως που κατώτερες μορφές ζωής, όπως τα βακτήρια, μπορούν να παίζουν ένα ρόλο ή να συνδέονται με τη σωματική ασθένεια, δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση όλη την αλήθεια σχετικά με το πρόβλημα, όπως μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά αλλά και μέσα από τα γεγονότα της καθημερινής εμπειρίας. Υπάρχει…

Continue ReadingΗ αρρώστια… του φόβου

Έρχεται η στιγμή που πληρώνεις για τους ανθρώπους που άδειασες!

Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Ώρα λοιπόν να λογαριαστούμε. Κόπιασε κοιτώντας με στα μάτια. Κάθισε απέναντί μου όπως μου αρμόζει. Ήρθε η ώρα να μάθεις ότι ο καθένας πληρώνει το τίμημα των πράξεων του. Αν δε το γνωρίζεις έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να το δεις και να το κατανοήσεις. Να διαπεράσει στο πετσί σου και να σου αποδείξει η ζωή σου τι σου ‘χει φυλαγμένα. Δε σου έμαθαν άραγε πώς το άδειασμα πληρώνεται; Η αδιαφορία και ο πόνος δε κρατά για πάντα; Nαι τα δάκρυα κάποτε στερεύουν, η θλίψη και τα αμέτρητα σ΄ αγαπώ τελειώνουν και έρχεται το απόλυτο ξενέρωμα. Γιατί απλά, δε θα περιμένω πια να καλύψω άλλο ένα σου λάθος στην απέναντι γωνία. Να σε ξελασπώσω και να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητά σου, ένα ψεύτικό σου δάκρυ και μια κάλπικη υπόσχεση που πάντοτε θα αιωρείται. Γιατί απλά, εσύ και μονάχα εσύ, είσαι υπεύθυνος των πράξεων και των αποφάσεών σου. Εξάλλου ό,τι δίνεις παίρνεις σε αυτή τη ζωή. Ένα και ένα μας κάνουν δύο με μαθηματίκη ακρίβεια, καθαρά και ξάστερα για να μαστε εξηγημένοι. Εγώ από δω και πέρα ”φτου ξελευτερία “. loveletters.gr

Continue ReadingΈρχεται η στιγμή που πληρώνεις για τους ανθρώπους που άδειασες!

Μάθε τον εαυτό σου μέσα από 30 αφοπλιστικές ερωτήσεις

  Μια πολύ γρήγορη και αρκετά αποτελεσματική μορφή αυτοανάλυσης και συνειδητοποίησης. Ακολουθούν 30 ερωτήματα που ίσως θα μπορούσαν να αλλάξουν το πώς σκεφτόμαστε για όσα μας περιβάλλουν. 1. Πόσο χρονών θα νιώθατε ότι είστε αν δεν γνωρίζατε την ηλικία σας; 2. Ποιο είναι χειρότερο : η αποτυχία ή το να μην επιχειρήσετε κάτι ποτέ; 3. Όταν όλα θα έχουν ολοκληρωθεί, θα νιώθετε πως μείνατε πιο πολύ στη θεωρία ή ότι προχωρήσατε και στην πράξη; 4. Ποιο είναι εκείνο που θα θέλατε να αλλάξετε πιο πολύ στον κόσμο; 5. Πιστεύετε σ’ αυτό που κάνετε ή συμβιβάζεστε με ό,τι κάνετε; 6. Σε ποιο βαθμό ελέγχετε την τροπή που έχει πάρει η ζωή σας; 7. Ανησυχείτε περισσότερο για το αν κάνετε τα πράγματα σωστά ή για το αν κάνετε τα σωστά πράγματα; 8. Αν μπορούσατε να δώσετε σ’ ένα μικρό παιδί μια μόνο συμβουλή, τι θα του λέγατε; 9. Θα παρανομούσατε για να σώσετε κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο; 10. Αντιμετωπίσατε κάτι που για σας ήταν τρέλα ενώ για τους άλλου δημιουργικότητα; 11. Τι είναι εκείνο που κάνετε διαφορετικά από τους υπόλοιπους; 12. Πώς εξηγείτε το ότι εκείνα που σας κάνουν ευτυχισμένους δεν κάνουν και τους άλλους ευτυχισμένους; 13. Ποιο είναι εκείνο που δεν έχετε πετύχει αλλά θέλετε πραγματικά πολύ να πετύχετε; Τι σας εμποδίζει; 14. Πατάτε το κουμπί του ασανσέρ περισσότερες από μια φορές; Πιστεύετε πραγματικά ότι συντελεί ώστε να κινηθεί το ασανσέρ πιο γρήγορα; 15. Γιατί είστε εσείς; 16. Είστε για τους άλλους ο φίλος που θα θέλατε να έχετε; 17. Θα προτιμούσατε να χάσετε τις αναμνήσεις σας ή να μην μπορείτε να αποκτήσετε νέες εμπειρίες; 18. Είναι δυνατό να φτάσετε στην αλήθεια χωρίς πρόκληση και προσπάθεια; 19. Έχει πραγματοποιηθεί ο μεγαλύτερός σας φόβος; 20. Στο κοντινό παρελθόν, πότε νιώσατε πραγματικά παθιασμένος και ζωντανός; 21. Αν όχι τώρα, πότε;…

Continue ReadingΜάθε τον εαυτό σου μέσα από 30 αφοπλιστικές ερωτήσεις

Δημήτρης Νανόπουλος: Πάρτε ρίσκα! Η ζωή χωρίς αυτά είναι βδελυρή, ανούσια, ξηρή

Ο Δημήτρης Νανόπουλος είναι από τους πιο γνωστούς -διεθνώς- Έλληνες επιστήμονες. Είναι αυτός, ο όποιος μαζί με την ομάδα του πήρε τις τελευταίες δεκαετίες δυο βραβεία Αϊνστάιν για τις καλύτερες εργασίες που έχουν γραφτεί πάνω στη θεωρία της σχετικότητας. Είναι ένας άνθρωπος που πέρα από την επιστήμη έχει γνώμη και άποψη για όλα τα μεγάλα θέματα της ελληνικής κοινωνίας. Ίσως ο Δημήτρης Νανόπουλος να είναι ο τρίτος Νομπελίστας μας. Στο τέλος της συζήτησης μας ήρθαν στο μυαλό μου όλοι οι καθηγητές της ζωής μου, από το δημοτικό μέχρι και σήμερα. Τι ύφος και πόση ψεύτικη αξία πουλούσαν αυτοί οι άνθρωποι. Και ύστερα συναντάς έναν τόσο σπουδαίο και απλό συνάμα άνθρωπο και ανακαλύπτεις την τεράστια καρδιά που μπορεί να κουβαλάει μέσα του. Απάντησε με απλότητα ακόμα και στις πιο απίστευτες ερωτήσεις μου. Ήταν τιμή μου. — Ας ξεκινήσουμε από τα παιδικά σας χρόνια. Θέλω να θυμηθείτε πότε ανακαλύψατε για πρώτη φορά την αγάπη σας για την φυσική, τις θετικές επιστήμες γενικότερα; Η ιστορία ξεκίνα από το γυμνάσιο που μας χώριζαν οι καθηγητές σε κλασικές και θετικές σπουδές. Είχα διαλέξει αρχικά τις κλασικές σπουδές. Δεν ήμουν και καλός μαθητής, μάλλον μέτριος ήμουν. Ύστερα όμως συνέβη κάτι παράξενο στη ζωή μου. Ο πατέρας μου στην 4η γυμνάσιου μου έφερε ένα καταπληκτικό εξωσχολικό βιβλίο φυσικής. Όταν το έπιασα στα χέρια μου μαγεύτηκα, τρελάθηκα. Και το παράξενο είναι, πως πραγματικά μου ήρθε και το πήρα στα χέρια μου γιατί τότε δεν ήμουν αυτό που μπορεί να φαντάζονται. Δεν ήμουν το καλό παιδί με τα γυαλιά μυωπίας, που τριγυρνούσε γύρω από τη μάνα του και τα βιβλία του. Καμιά σχέση, εγώ το μυαλό μου τότε μέχρι και την 3η γυμνάσιου το είχα στα γήπεδα και στις αλάνες. Εκεί λοιπόν που ξεφύλλιζα το βιβλίο άρχισα να το διαβάζω μετά μανίας, όπως όταν διαβάζει κάποιος…

Continue ReadingΔημήτρης Νανόπουλος: Πάρτε ρίσκα! Η ζωή χωρίς αυτά είναι βδελυρή, ανούσια, ξηρή

Σταματήστε τον ιό της μιζέριας

Ξυπνήστε μια μέρα με καθαρό μυαλό. Ξεχάστε όποιον κι αν βρίσκεται κοντά σας για λίγα δευτερόλεπτα. Αγνοήστε ότι ίσως δεν έχετε και πάλι λεφτά, και σβήστε απ το μυαλό σας τα μπιλιέτα –βαμπίρ λογαριασμών, οφειλών και εφορίας. Κοιτάξτε τον ήλιο, τον καθαρό ουρανό, το δεντράκι που άνθισε, και δείτε μόνον ό,τι σας δίνει ελάχιστη, έστω, χαρά. Αναπνεύστε. Και επιμείνετε να κρατήσετε την αισιοδοξία σας όσο γίνεται μέσα στην μέρα πιο πολύ. Σύντομα θα συναντήσετε το πρώτο άτομο, -οικείο, φίλο, συνάδελφο, σύζυγο ή συγγενή- που τα βλέπει όλα μαύρα απ το πρωί. (Διόλου δύσκολο άλλωστε). Καταβάλετε κάθε προσπάθεια εσείς να μείνετε βράχος. Αυτό είναι το δύσκολο. Από εκείνη την στιγμή και έπειτα θα αρχίστε όλο και πιο συχνά να παρατηρείτε. Πόσο σας επηρεάζουν οι γύρω και η γκρίνια τους, πόσο σας μεταδίδουν την δική τους απελπισία, πόσο η κατάθλιψη των άλλων ευθέως σας απειλεί. Στους καιρούς που κοινωνίες ολόκληρες βυθίζονται σε μαζική απόγνωση ή κατάθλιψη, -με πρώτο «πιλότο» εδώ και τρία χρόνια την ελληνική κοινωνία- η έρευνα της μαζικής ψυχολογίας επιχείρησε … να σπάσει τους κώδικες, και κυρίως την αλληλουχία των αντιδράσεων που μετατρέπουν αρνητικά ή και θετικά συναισθήματα του ενός σε ασθένεια των πολλών. Το βέβαιο είναι ότι η μιζέρια είναι viral, και συγκεκριμένα οι καταθλιπτικές σκέψεις είναι αυτές που χαρακτηρίζονται άκρως μεταδοτικές. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την κατάθλιψη ως μια χημική ανισορροπία του εγκεφάλου, οι επιστήμονες πλέον διαλαλούν ότι ο κοινωνικός περίγυρος του κάθε ατόμου και ο τρόπος που βλέπει κανείς τον εαυτό του και τον κόσμο, είναι προδιαθεσιακοί παράγοντες ικανοί να προκαλέσουν και να διατηρήσουν την ασθένεια στη ζωή ενηλίκων και νεαρών. «Ο τρόπος σκέψης είναι από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για την κατάθλιψη», λέει ο Gerald Haeffel, αναπληρωτής καθηγητής κλινικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Notre Dame, που μόλις δημοσίευσε τα αποκαλυπτικά αποτελέσματα της…

Continue ReadingΣταματήστε τον ιό της μιζέριας

Φρίντριχ Νίτσε: «Όπου και να βρίσκεσαι, σκάβε βαθιά!»

Ατρόμητος Όπου και να βρίσκεσαι, σκάβε βαθιά! Κάτω είναι η πηγή! Άσε τους σκοτεινούς ανθρώπους να φωνάζουν: "Κάτω υπάρχει πάντα μόνο η κόλαση".   Ο πλησίον Δεν μ'αρέσει ο πλησίον μου κοντά μου: Και θα ήθελα να ήταν ψηλά και μακριά! Πως αλλιώς θα γινόταν το αστέρι μου;   Ο μοναχικός Απεχθάνομαι να ακολουθώ, απεχθάνομαι να ηγούμαι. Να υπακούω; Όχι! Και να κυβερνώ; Όχι! Όποιος δεν φοβάται τον εαυτό του δεν προκαλεί φόβο σε κανέναν. Και μόνο όποιος προκαλεί φόβο μπορεί να οδηγήσει άλλους! Απεχθάνομαι ακόμη και να οδηγώ τον εαυτό μου! Μ'αρέσει, σαν τα ζώα του δάσους και της θάλασσας, Να χάνομαι για αρκετή ώρα. Να κάθομαι οκλαδόν σε κάποιο γοητευτικό λαβύρινθο Να καλώ τέλος τον εαυτό μου από μακριά Να τον πλανεύω να έρθει πάλι κοντά μου.   Ηρακλειτισμός Μόνον ο αγώνας, φίλοι μου, Φέρνει κάθε ευτυχία στη γή! Και για να γεννηθεί η φιλία Χρειάζεται η κάπνα του μπαρουτιού! Κι οι φίλοι γίνονται ένα σε τρία πράγματα: Αδέλφια στην ανάγκη Ίσοι μπροστά στον εχθρό Ελεύθεροι - μπροστά στον θάνατο!   Ecce Homo Ναι, ξέρω από πού έρχομαι! Αχόρταγος σαν φλόγα, Καίγομαι και τρώω τον εαυτό μου. Ό,τι πιάνω γίνεται φως Ό,τι αφήνω είναι στάχτη: Σίγουρα, είμαι φλόγα!   Φρίντριχ Νίτσε, «Η Χαρούμενη Επιστήμη»

Continue ReadingΦρίντριχ Νίτσε: «Όπου και να βρίσκεσαι, σκάβε βαθιά!»