Άγιος Παΐσιος-Από τα Φάρασα στον ουρανό: Η πρεμιέρα ενθουσίασε το κοινό – Καταιγισμός από σχόλια στο Twitter

Τη σπουδαία ιστορία της ζωής του Αγίου Παϊσίου, ακολουθεί η συγκλονιστική βιογραφική – σειρά «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό». Η σειρά ακολουθεί την ιστορία της ζωής του Αγίου Παϊσίου, από τη γέννησή του μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να μονάσει. Η πρεμιέρα της σειράς έγινε το βράδυ της Πέμπτης (10-02) στο Mega και το κοινό έμεινε έκπληκτο. Οι πρώτες σκηνές, το καστ, οι ερμηνείες, η φωτογραφία και η σκηνοθεσία έκαναν τη σειρά νούμερο ένα trend στο twitter από τα πρώτα κιόλας λεπτά της πρεμιέρας! Ένα εκλεκτό καστ ηθοποιών ερμηνεύει τους χαρακτήρες της σειράς. Το σενάριο υπογράφει ο Γιώργος Τσιάκκας και τη σκηνοθεσία ο Στάμος Τσάμης. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε τόπους όπου έζησε ο Άγιος Παΐσιος, όπως η Κόνιτσα και το Άγιον Όρος.       Η υπόθεση της σειράς που παρουσιάζει τη ζωή του Αγίου Παϊσίου   Η ιστορία ξεκινά από τη γέννηση του Αγίου Παϊσίου, κατά κόσμον Αρσενίου Εζνεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου ξεριζώνεται και παίρνει τον δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα. Ο μικρός Αρσένιος μεγαλώνει στην Κόνιτσα της Ηπείρου με τη γιαγιά του και τη μητέρα του, οι οποίες του μεταδίδουν τη βαθιά τους πίστη στον Χριστό και την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μεγαλώνει με τις ιστορίες για τον Άγιο Αρσένιο και μέσα του φουντώνει η επιθυμία από μικρή ηλικία να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή. Το 1945 κατατάσσεται στον στρατό όπου υπηρετεί ως ασυρματιστής. Με την αποστράτευσή του επισκέπτεται το Άγιον Όρος. Σύντομα, όμως, επιστρέφει στην Κόνιτσα για οικογενειακούς λόγους και παραμένει εκεί για τρία χρόνια.   Αναχωρεί οριστικά για το Άγιον Όρος τον Μάρτιο του 1953 και καταλήγει στη Μονή Εσφιγμένου. Έπειτα από τρία χρόνια βρίσκεται στη Μονή Φιλοθέου, όπου γίνεται μοναχός και παίρνει το όνομα Παΐσιος. Στέλνει μια φωτογραφία…

Continue ReadingΆγιος Παΐσιος-Από τα Φάρασα στον ουρανό: Η πρεμιέρα ενθουσίασε το κοινό – Καταιγισμός από σχόλια στο Twitter

Π. Φιλόθεος Φάρος:«Τι σχέση έχει ο κλήρος με τα χρυσαφικά; Ο Χριστός κυκλοφορούσε ξιπόλητος και με έναν χιτώνα»

Εργάστηκε για χρόνια ως κληρικός και ψυχοθεραπευτής, από νοσοκομεία και κλινικές στη Βοστώνη μέχρι το εκκλησάκι του Άγιου Νικόλα του Ραγκαβά στην Πλάκα. Οι παραδοσιακοί κληρικοί, τον αποφεύγουν μετά βδελυγμίας, ενώ ο ίδιος τονίζει ότι έχουμε σκοτώσει τον Θεό μέσα μας. armosbooks.gr Ο Πατέρας Φιλόθεος Φάρος ξεχωρίζει για την ανθρώπινη στάση του και σε νέα συνέντευξή του προκαλεί αίσθηση, λέγοντας: «Τι σχέση έχει ο κλήρος με τα χρυσαφικά; Ο Χριστός κυκλοφορούσε ξιπόλητος και με έναν χιτώνα». Μερικά από τα καλύτερα σημεία της συνέντευξης στο Ραδιόφωνο 24/7: “Όταν ήμουν 11 χρονών, ο πατέρας μου με πήρε στο μαγαζί (σ.σ. κουρείο στην Τρούμπα), όχι για να βγάλω χρήματα, αλλά για να με φέρει σε επαφή με την πραγματικότητα και νομίζω ότι ένα από τα χαρακτηριστικά μου είναι ότι βρίσκομαι διαρκώς σε επαφή με την πραγματικότητα. Μπορεί να το οφείλω στον πατέρα μου αυτό, και στην Τρούμπα”. “Το να λέμε ότι κάποιος μας συγχωρεί ταυτόχρονα υπαινίσσεται ότι αυτός ο κάποιος είναι μνησίκακος. Ότι κάτι του έχουμε κάνει και μας το κρατάει. Ο Θεός δεν είναι μνησίκακος, μόνο αγαπά. Δεν πολυκαταλαβαίνω λοιπόν την έννοια της συγγνώμης από τον Θεό, αφού μόνο αγαπάει”. “Από μικρός έλεγα ότι θα γίνω παπάς. Στην εφηβεία σταμάτησα να το λέω και γύρω στα 20, είχα δει ένα θεατρικό με τη Λαμπέτη και τον Μουσούρη, που έπαιζε έναν επίσκοπο. Με συγκίνησε αυτή η παράσταση. Δεν ήταν η παράσταση ο λόγος, αλλά στάθηκε η αφορμή να ξαναγυρίσω στην ιδέα να γίνω κληρικός”. “Ζούμε σε μια εποχή που εκθειάζει τη νεότητα και πολλοί ηλικιωμένοι προσπαθούν να δίνουν την εντύπωση ότι είναι νέοι. Για μένα, η νεότητά μου ήταν μια θλιβερή περίοδος. Ήμουν ένα ανόητο παιδάκι με πολλές ψευδαισθήσεις. Προφανώς δεν ήταν εξασφαλισμένη η εσωτερική μου αυτοπεποίθηση. Κι όταν κάποιος έχει ανασφάλεια, καταφεύγει σε μεγαλομανία, φαντάζεται πράγματα που δεν έχουν…

Continue ReadingΠ. Φιλόθεος Φάρος:«Τι σχέση έχει ο κλήρος με τα χρυσαφικά; Ο Χριστός κυκλοφορούσε ξιπόλητος και με έναν χιτώνα»

Λέων Τολστόι: «Η αμοιβαία αγάπη των ανθρώπων είναι ο βασικός νόμος της ανθρώπινης ζωής…»

Η ρίζα του κακού βρίσκεται στο ότι οι άνθρωποι πιστεύουν πως υπάρχουν περιστάσεις που επιτρέπεται να μεταχειρίζονται τους άλλους χωρίς αγάπη, όμως στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν τέτοιες περιστάσεις. Με τ’ άψυχα μπορούμε να φερθούμε σκληρά κι ανελέητα: μπορούμε να πελεκήσουμε τα δέντρα, να ψήσουμε τούβλα, να σφυροκοπήσουμε αλύπητα το σίδερο στ’ αμόνι. Όμως στους ανθρώπους δεν μπορούμε να φερόμαστε άκαρδα, χωρίς αγάπη, όπως δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσουμε το μελίσσι χωρίς μέτρα προφύλαξης. Αυτή είναι η φύση της μέλισσας εξ ορισμού: αν της συμπεριφερθούμε χωρίς προσοχή τότε και σ’ αυτή θα κάνουμε κακό και τον εαυτό μας θα βλάψουμε. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Κι αλλιώς δεν μπορεί να είναι, γιατί η αμοιβαία αγάπη των ανθρώπων είναι ο βασικός νόμος της ανθρώπινης ζωής. Είναι αλήθεια βέβαια πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξαναγκαστεί ν’ αγαπήσει τον άλλον, όπως μπορεί να εξαναγκαστεί να εργαστεί, όμως απ’ αυτό δεν συνάγεται πως μπορεί να συμπεριφέρεται στους συνανθρώπους του χωρίς αγάπη, και μάλιστα όταν τους ζητάει κάτι. Αν δεν είσαι ικανός να νιώσεις αγάπη για τους άλλους, τότε κάθισε στη γωνιά σου ασχολήσου με τον εαυτό σου, με πράγματα που θέλεις εσύ ο ίδιος ή μ’ ό,τι άλλο επιθυμείς, εκτός απ’ τους ανθρώπους. Όπως δεν μπορείς χωρίς βλαβερές επιπτώσεις να τρως παρά μόνο όταν νιώθεις την επιθυμία να φας, έτσι και στους ανθρώπους μπορείς να φέρεσαι χωρίς δυσάρεστες συνέπειες μονάχα όταν τους αγαπάς.   Λέων Τολστόι, «Η Ανάσταση» (μετφρ.: Ελένη Μπακοπούλου), εκδ. Κέδρος, 2015

Continue ReadingΛέων Τολστόι: «Η αμοιβαία αγάπη των ανθρώπων είναι ο βασικός νόμος της ανθρώπινης ζωής…»

Ντοστογιέφσκι: Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι

Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι που γεννήθηκε 11 Νοεμβρίου 1821 είναι ένας από τους πιο διάσημους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Τα αριστουργηματικά έργα του ερευνούν ερωτήματα  γύρω από την ζωή και τον θάνατο… 1.    Πρέπει να αγαπάς την ζωή περισσότερο από το ίδιο το νόημα της ζωής. 2.    Ένα καινούργιο βήμα, μια καινούργια λέξη είναι ότι οι άνθρωποι φοβούνται. 3.    Υπάρχουν όρια στο μυαλό του κάθε ενός, που πέρα από αυτά είναι επικίνδυνο να περάσεις. Μόλις περάσεις την γραμμή, είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω. 4.    Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία αλλά στην προσπάθεια για αυτήν. 5.    ‘Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι. 6.    Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο να περιορισμό αλλά στον έλεγχο το εαυτού σου. 7.    Η ευτυχία δεν αποκτάται με τα εύκολα πλούτη αλλά όταν μοχθήσεις για να τα αποκτήσεις. 8.    Σε μια καρδιά που αγαπά πραγματικά ή η ζήλια θα σκοτώσει την αγάπη ή η αγάπη θα σκοτώσει την ζήλια. 9.    Δεν χρειάζεται πολύ για να καταστρέψεις έναν άνθρωπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον πείσεις ότι η δουλειά που κάνει στερείται εντελώς και αναμφισβήτητα  κάθε χρησιμότητα και νόημα. 10.   Η σιωπή είναι πάντα όμορφη και το σιωπηλό πρόσωπο είναι πάντα όμορφο από αυτό που μιλάει. 11.  ‘Ένα πρόσωπο μπορεί να είναι σοφό αλλά για να ενεργήσει σοφά, μόνο η εξυπνάδα δεν φτάνει. 12.   Δεν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου αν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που γαβγίζει 13.   Θέλω να μιλήσω για όλα με ένα τουλάχιστον πρόσωπο όπως μιλάω για τα πράγματα με τον εαυτό μου. 14.   Είναι απίστευτο τι μπορεί να κάνει μια αχτίδα του ήλιου στην ψυχή σου. 15.   Κανείς πρέπει να μιλά ανοιχτά με τους άλλους ώστε να αποκαλύπτει τις σκέψεις του μέσα από το πρόσωπό…

Continue ReadingΝτοστογιέφσκι: Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι

20 σπουδαίες φράσεις του Νίκου Καζαντζάκη που θα διδάξω στο παιδί μου

Υπήρξε ο μεγαλύτερος Έλληνας συγγραφέας της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Ένας σύγχρονος φιλόσοφος του οποίου το έργο είναι διανθισμένο με φράσεις οι οποίες φωτίζουν το «ωραίο ταξίδι» ενός ανθρώπου στον κόσμο. Φράσεις που αξίζει να συζητήσουμε με τα παιδιά μας, όταν θα βρίσκονται στην κατάλληλη ηλικία. 1. Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω. 2. Να ‘σαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις. 3. Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο. 4. Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά. 5. Δεν υπάρχουν ιδέες – υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει. 6. Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα. 7. Η πέτρα, το σίδερο, το ατσάλι δεν αντέχουν. Ο άνθρωπος αντέχει. 8. Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες. Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια. 9. Δεν τον φοβάμαι το Θεό, αυτός καταλαβαίνει και συχωρνάει. Τους ανθρώπους φοβάμαι. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δε συχωρνούν. 10. Η φυγή δεν είναι νίκη, τ’ όνειρο είναι τεμπελιά, και μόνο το έργο μπορεί να χορτάσει την ψυχή και να σώσει τον κόσμο. 11. Σα δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει. 12. Ο,τι επιθυμείς να το φωνάζεις δυνατά, αγρίμι να γίνεσαι. Δεν ταιριάζει η μετριότητα με τη λαχτάρα. 13. Φτάσε όπου δεν μπορείς! 14. Δεν υπάρχει βαρύτερη τιμωρία από τούτη: Να απαντάς στην κακία με καλοσύνη. 15. Το μεγαλύτερο ταξίδι μας το κάνουμε με την ψυχή μας. 16. Αξιοπρέπεια δεν είναι στο να κατέχω…

Continue Reading20 σπουδαίες φράσεις του Νίκου Καζαντζάκη που θα διδάξω στο παιδί μου

Σταμάτα να είσαι το θύμα… και θα πάψεις να προσελκύεις τους θύτες

Πολλές ανθρώπινες σχέσεις, δεν λειτουργούν αρμονικά σε κλίμα αγάπης, αλλά ανταγωνιστικά έχοντας τη σφραγίδα «Θύτης-Θύμα». Τα θύματα είναι συνήθως άνθρωποι χωρίς αυταξία, που δεν διεκδικούν στη ζωή πράγματα για τον εαυτό τους, και έχουν ένα μόνιμο καταπιεσμένο παράπονο αδικίας. Αυτά τα άτομα έλκουν στη ζωή τους, τι άλλο; Θύτες. Όσους δηλαδή εκμεταλλεύονται, δεν υπολογίζουν και χειραγωγούν τον άλλο. Ξέρω, φαίνεται σαν κατάρα αλλά είναι θεραπεία για το θύμα, επειδή έχει να επουλώσει μία εσωτερική πληγή την οποία ξύνει ο θύτης. Ξέρεις όσο μεγαλύτερο θύμα είσαι, τόσο μεγαλύτερους θύτες θα συναντάς στη ζωή σου. Ώσπου κάποια στιγμή ξεχειλίσει μέσα σου το ποτήρι, και δώσεις στον εαυτό σου όλα αυτά που σου αξίζουν. Και τότε η διαπροσωπική σχέση διαμορφώνεται σε νέα βάση ή τραβάει ο καθένας το δρόμο του. Γιατί πολύ απλά ο θύτης δεν ενδιαφέρεται να συναναστρέφεται με άτομα που δεν μπορεί πλέον να καταπατά. Γι’αυτό μην παρακαλάς να λιγοστέψουν οι θύτες στη ζωή σου, άλλαξε Εσύ, και θα δεις θεαματικά αποτελέσματα στον περίγυρό σου.   Γιώργος Βασιλορεΐζης Κοινωνιολόγος με master στις Επιστήμες της Αγωγής. Πτυχιούχος Ανωτέρων Θεωρητικών στη Μουσική, με σπουδές σε βιολί και πιάνο. Πηγή: enallaktikidrasi.com

Continue ReadingΣταμάτα να είσαι το θύμα… και θα πάψεις να προσελκύεις τους θύτες

Λιαντίνης: Να γελάς όταν τα πράγματα γίνονται απότομα σοβαρά

Λιαντίνης: Κανείς δεν είναι πλούσιος αν είναι άκληρος και καμία δεν είναι ωραία όταν είναι ανόητη και κανένας δεν είναι χαρούμενος όταν είναι κακός. Να ζεις με πλήθουσα γύρω σου τη σιωπή και τα λόγια σου, όταν χρειάζουνται, να πέφτουν μετρημένα σαν τις καμπάνες της Μεγάλης Παρασκευής… Να γελάς όταν τα πράγματα γίνονται απότομα σοβαρά. Και στο βουβό σχήμα των προσώπων γράφεται μια πολύ μακρινή προσδοκία. Έτσι που να φαίνεται ότι υπάρχει το βάθος. Και να θλίβεσαι, όταν το γελοίο διατρέχοντας όλα τα στάδια έκφρασής του, φτάνει στο αδιέξοδο. Ντρέπεται δηλαδή τον ίδιο τον εαυτό του. Να σέβεσαι ένα δέντρο περισσότερο από ένα βιβλίο. Ακόμη και όταν το τελευταίο είναι οι Ωδές του Κάλβου. Κι αν δεις ένα μικρό μυρμήγκι να τραβάει στη δουλειά του, είναι χρήσιμο να συλλογιστείς ότι το έργο που κάνει δεν είναι μικρότερο από μια σπουδαία αγόρευση του μεγάλου Βενιζέλου στη Βουλή. Πάντα να τρως την ώρα που λησμόνησες πως πεινάς. Γεννιόμαστε μέσα στην υποκρισία. Μεγαλώνουμε μαζί της. Την σπουδάζουμε με ζήλο, την διδάσκουμε με φανατισμό. Και όταν πεθαίνουμε, την αφήνουμε τρίτη Διαθήκη στα παιδιά μας. Ο προσωκρατικός αιώνας, είναι η αψηλότερη στιγμή της ανθρώπινης συνείδησης (Λιαντίνης) Όταν κοιτάζεις τα βουνά -τον Ταύγετο, τον Ακροκόρινθο, το Δρίσκο- και κουβεντολογάς μαζί τους. Να μην απορείς που δεν σου αποκρίνονται. Η σιωπή τους είναι τα λόγια όλων εκείνων που τα κοίταξαν πριν από σένα. Από την κλασική αρχαία Ελλάδα οι άνθρωποι πήραν όσα δεν κατάλαβαν. Εάν o ευρωπαϊκός μηδενισμός σημαίνει την άρνηση και την παρακμή, τον εκφυλισμό, τη σήψη, τη φθορά, και την απαισιοδοξία, το πνεύμα του Νίτσε είναι σε όλα αυτά το ακριβώς αντίθετο. Το γεγονός ότι του φόρτωσαν ο,τι ακριβώς δεν έχει. Και ο,τι καταμήνυσε στους άλλους, πηγάζει από την ψυχολογία του κλέφτη, που φωνάζει για να φοβηθεί ο νοικοκύρης. Κανένας σοβαρός μελετητής του κλασικού κόσμου δεν θά ‘χε να δείξει…

Continue ReadingΛιαντίνης: Να γελάς όταν τα πράγματα γίνονται απότομα σοβαρά

Ταρκόφσκι: «Αν θέλετε να προχωρήσει ο κόσμος, πρέπει να πιαστούμε απ’ τα χέρια..»

«Ποιος πρόγονος μού μιλάει; Δεν μπορώ να ζω ταυτόχρονα στο μυαλό και στο κορμί μου. Γι’ αυτό δεν μπορώ να είμαι ένας άνθρωπος. Μπορώ να αισθάνομαι αμέτρητα πράγματα μονομιάς. Δεν έμειναν πια μεγάλοι δάσκαλοι. Αυτό είναι το κακό της εποχής μας. Ο δρόμος της καρδιάς μας είναι σκεπασμένος με σκιές. Πρέπει ν’ ακούσουμε τις φωνές που ακούγονται άχρηστες. Σε μυαλά γεμάτα μακριές αποχετεύσεις τείχους σχολείων, άσφαλτο κι έντυπα επιδόματος ανεργίας πρέπει να εισχωρήσει το ζουζούνισμα των εντόμων. Πρέπει να κοιτάξετε τη φύση και θα δείτε ότι η ζωή είναι απλή. Πρέπει να επιστρέψουμε εκεί που βρισκόμασταν. Στο σημείο που ακολουθήσαμε λάθος δρόμο. Πρέπει να γεμίσουμε τα μάτια μας και τα αφτιά μας, με πράγματα που είναι η αρχή ενός μεγάλου ονείρου. Κάποιος πρέπει να φωνάξει ότι θα χτίσουμε τις πυραμίδες. Δεν έχει σημασία αν δεν τις χτίσουμε. Πρέπει να ενισχύουμε αυτή την επιθυμία και ν’ απλώνουμε τις γωνίες της ψυχής σαν ένα αέναο σεντόνι. Αν θέλετε να προχωρήσει ο κόσμος, πρέπει να πιαστούμε απ’ τα χέρια. Πρέπει να αναμείξουμε τους «υγιείς» με τους «ασθενείς». Άνθρωπε, άκου! Μέσα σου νερό, φωτιά, και μετά στάχτες. Κάνω μια νέα συμφωνία με τον κόσμο. Πρέπει να έχει ήλιο τη νύχτα και χιόνι τον Αύγουστο. Τα μεγάλα πράγματα τελειώνουν, τα μικρά αντέχουν. Η κοινωνία πρέπει να ενωθεί και πάλι, και όχι να αποδιαρθρώνεται. Πρέπει να κοιτάξετε τη φύση και θα δείτε ότι η ζωή είναι απλή. Πρέπει να επιστρέψουμε εκεί που βρισκόμασταν. Στο σημείο που ακολουθήσαμε λάθος δρόμο. Πρέπει να επιστρέψουμε στις θεμελιώδεις αρχές της ζωής. Χωρίς να βρομίζουμε το νερό. Τι κόσμος είναι αυτός, αν ένας τρελός σας λέει ότι πρέπει να ντρέπεστε; Και τώρα, μουσική!».   Απόσπασμα από τον μονόλογο του Ντομένικο, στο τέλος της ταινίας «Νοσταλγία» (1983) του Αντρέι Ταρκόφσκι.

Continue ReadingΤαρκόφσκι: «Αν θέλετε να προχωρήσει ο κόσμος, πρέπει να πιαστούμε απ’ τα χέρια..»

Να μην έχεις ανάγκη κανέναν

Να μην έχεις ανάγκη κανέναν.. Πόσες φορές ήσουν πάντα εκεί, παρόν σε όλα, σε όλες τις δυσκολίες τους βράχος να τους στηρίξεις, δίπλα τους,  με το μόνο αντάλλαγμα  σου να τους βλέπεις να χαμογελάνε. Ναι, γιατί το χαμόγελο τους σου είναι υπεραρκετό. Μα πόσες ήταν  και οι φορές που έκλαψες και δεν ήταν κανένας πλάι σου να σου ‘’σκουπίσει’’ τα δάκρυα… Είναι γιατί κανένας δεν μπορεί να σκεφτεί όπως σκεφτόμαστε εμείς, είναι γιατί οι πλείστοι δεν σκέφτονται με την καρδία, την ψυχή αλλά με το εγώ τους. Θέλουν να σε βλέπουν καλά αλλά όχι καλύτερα από αυτούς. Η ζήλεια και το ατομικό τους συμφέρον τους κατακλύζει. Γιατί πλέον  έτσι έγιναν οι πλείστοι, δρουν με βάση το όφελος τους, δίνουν το χέρι τους να βοηθήσουν παρά μόνο εάν πρόκειται να επωφεληθούν και όταν βλέπουν πως κλονίζεται η θέση τους, κάνουν πίσω και γίνονται καπνός.  Γίνονται καπνός γιατί τρέμουν μόνο στην ιδία πως μπορείς να τα καταφέρεις, τρέμουν στην ιδέα πως μπορείς να επιτυχείς.. Μάθε λοιπόν να μην έχεις κανέναν ανάγκη. Μάθε να τα βγάζεις πέρα μόνος σου, παρέα με τον εαυτό σου, να μην επιζητάς βοήθεια από κανέναν. Μάθε να κρατάς τα όνειρα σου μυστικό και να δουλεύεις για αυτά αθόρυβα γιατί δυστυχώς  οι ‘’εχθροί’’ ίσως να παραμονεύουν ανάμεσα σου.. Έγραψε η Δέσποινα Παντέλα

Continue ReadingΝα μην έχεις ανάγκη κανέναν

Επτά βασικές συνήθειες που έχουν οι δυστυχισμένοι άνθρωποι

Πολλές φορές οι άνθρωποι έχουν την τάση να κάνουν τη ζωή τους μίζερη. Η ευτυχισμένη ή δυστυχισμένη ζωή καθορίζεται από τον τρόπο που ζει κανείς, καθώς και από τις συνήθειες που υιοθετεί και εφαρμόζει στην καθημερινότητά του. Αυτές οι ψυχολογικές συνήθειες μπορεί είτε να οδηγήσουν σε μεγάλη ευτυχία είτε σε τεράστιο στρες και γι’ αυτό οι άνθρωποι πρέπει να προσπαθήσουν να τις εξαλείψουν από τη ζωή τους έτσι ώστε να απολαμβάνουν μια ευτυχισμένη ζωή χωρίς συναισθήματα θλίψης. Παρακάτω περιγράφονται οι 7 βασικές ενέργειες και συνήθειες των ανθρώπων που χαρακτηρίζονται ως «δυστυχισμένοι» Το παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών Οι δυστυχισμένοι άνθρωποι πάντα σκέφτονται ότι είναι τέλειοι και δεν κάνουν κανένα λάθος. Δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις λανθασμένες επιλογές τους και έχουν πάντα την τάση να κατηγορούν τους άλλους για τις αποτυχίες τους. Επικρίνουν και κρίνουν εύκολα τους άλλους κι ενώ οι ίδιοι είναι η πηγή του λάθους, δεν το αναγνωρίζουν. Συνεχής γκρίνια Αν κάποιος είναι ευτυχισμένος, σπανίως θα τον ακούσετε να γκρινιάζει. Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι που νιώθουν δυστυχισμένοι πάντα θα διαμαρτύρονται, μάλιστα σχεδόν καθημερινά. Θεωρούν τα προβλήματά τους βουνά και αντί να βρουν λύσεις το μόνο που κάνουν είναι να γκρινιάζουν. Μοιρολατρία Οι επιθυμίες μας αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουμε ανάγκη να τις πραγματοποιήσουμε. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι πάντα ακολουθούν και ολοκληρώνουν τις επιθυμίες τους. Αντιθέτως οι δυστυχισμένοι εγκαταλείπουν τα όνειρα, τις επιθυμίες αλλά και τον εαυτό τους. Σκέφτονται αρνητικά και νιώθουν ότι δεν μπορούν να επηρεάσουν θετικά ούτε τη ζωή τους ούτε τον κόσμο. Η αλήθεια είναι ότι εμείς καθορίζουμε τη μοίρα μας και πρέπει να ακολουθήσουμε τον δύσκολο δρόμο προκειμένου να πραγματοποιήσουμε τα θέλω μας. Έλλειψη εκτίμησης του παρόντος Η ζωή μας απαρτίζεται από το παρελθόν, το μέλλον και το παρόν. Το παρελθόν…

Continue ReadingΕπτά βασικές συνήθειες που έχουν οι δυστυχισμένοι άνθρωποι