Αν τα παιδιά σου τα καταφέρνουν και χωρίς εσένα, έχεις πετύχει ως γονιός

Μα πάνω απ’ όλα θέλουν να είναι καλά στη ζωή τους, να είναι ευτυχισμένα, να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και να φτάσουν κάποια στιγμή σε σημείο να είναι ανεξάρτητα, να απογαλακτιστούν από τους ίδιους, να ζήσουν τη δική τους ζωή, με τις δικές τους αποφάσεις, επιλογές και λάθη. Και μια μέρα, λοιπόν, γίνεσαι πατέρας ή μητέρα. Μην το ψάχνεις -θα στο επιβεβαιώσω εγώ- τα λάθη που θα κάνεις θα είναι αμέτρητα. Και υπερπροστατευτικός θα γίνεις, και θα τα μαλώσεις, και θα νιώθεις τύψεις, και στο πρώτο παιδί θα αγχώνεσαι διαρκώς ενώ στο δεύτερο θα είσαι πιο χαλαρός, και όταν θα σου πούνε πως το παιδί σου δεν έχει κάτι σοβαρό, αλλά χρειάζεται δυο-τρεις φορές λογοθεραπεία θα βάλεις τα κλάματα, γιατί θα νιώθεις πως στο παιδί σου έχει μπει ξαφνικά μια ταμπέλα και πως έχει στιγματιστεί ακόμα κι αν δεν είναι έτσι. Θα βάλεις τα κλάματα στην πρώτη του ένεση. Και θα τσακωθείτε πολύ άσχημα όταν θα είναι έφηβος, όταν θα ανταλλάξετε κουβέντες βαριές, όταν θα σου πάει κόντρα και θα αναρωτιέσαι μήπως μια διαφορετική αντιμετώπιση θα ήταν πιο αποτελεσματική. Και εδώ έρχομαι να σου πω πως δεν υπάρχει manual ούτε guidelines για το πώς να γίνει κανείς γονιός. Καθένας έχει διαφορετικές αντιλήψεις, γιατί έχει μεγαλώσει με τις δικές του αρχές και βιώματα. Έτσι και το παιδί που προσπαθεί να προσαρμοστεί στα δεδομένα της εποχής του και έχει φυσικά το δικό του χαρακτήρα και προσωπικότητα. Τι μπορείς, λοιπόν, να κάνεις εσύ για να είσαι δίπλα στο παιδί σου, να το βοηθήσεις να ανοίξει τα φτερά του και να το αφήσεις μόνο του ελεύθερο να πετάξει ψηλά; Εννοείται πως θα πέσει πολλές φορές, αλλά τι αξία έχει να σηκωθείς αν δεν πέσεις πρώτα; Πίστεψέ με, επιτυχημένος γονιός δεν είναι αυτός ο οποίος μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά του…

Continue ReadingΑν τα παιδιά σου τα καταφέρνουν και χωρίς εσένα, έχεις πετύχει ως γονιός

Έρευνα: Τα παιδιά κληρονομούν την εξυπνάδα από τη μητέρα τους

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγαν επιστήμονες του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, τα γονίδια της μητέρας και όχι του πατέρα είναι αυτά που καθορίζουν την ευφυΐα του παιδιού. Αυτό συμβαίνει γιατί σύμφωνα με την έρευνα τα γονίδια της ευφυΐας βρίσκονται στα Χ χρωμοσώματα, που οι γυναίκες έχουν δύο από αυτά ενώ οι άνδρες μόνο ένα. Υπάρχει μία κατηγορία γονιδίων που ονομάζονται «ρυθμισμένα» και έχει βρεθεί πως λειτουργούν ανάλογα με το αν προέρχονται από τη μητέρα ή τον πατέρα. Τα «ρυθμισμένα» γονίδια που αφορούν στην εξυπνάδα λειτουργούν όταν προέρχονται από τη μητέρα. Δοκιμές που έγιναν σε εργαστήρια σε ποντίκια κατέληξαν πως όσα από τα θηλαστικά είχαν μεγαλύτερες δόσεις μητρικών γονιδίων, ανέπτυξαν μεγαλύτερους εγκεφάλους αλλά μικρότερα σώματα. Αντίθετα, σε όσα από τα ποντίκια χορηγήθηκαν μεγαλύτερες δόσεις πατρικών γονιδίων ανέπτυξαν μικρότερους εγκεφάλους αλλά μεγαλύτερους κορμούς σωμάτων. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα κύτταρα που περιέχουν πατρικά γονίδια βρίσκονται συσσωρευμένα σε τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με λειτουργίες όπως: το σ3ξ, το φαγητό και η επιθετικότητα. Αυτά τα κύτταρα δεν εντοπίζονται στο τμήμα εκείνο του εγκεφαλικού φλοιού όπου συμβαίνουν οι πιο προηγμένες γνωστικές λειτουργίες, όπως: η συλλογιστική σκέψη, η γλώσσα και ο προγραμματισμός. Οι επιστήμονες πήραν συνεντεύξεις από 12.686 νέους ανθρώπους, ηλικίας 14-22 ετών, κάθε χρόνο από το 1994. Παρότι έλαβαν υπόψη διάφορους παράγοντες, όπως τη φυλή ή την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των συμμετεχόντων, πάλι κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα. Ότι δηλαδή ο καλύτερος προγνωστικός παράγοντας εξυπνάδας ήταν το IQ της μητέρας. Πάντως η έρευνα τονίζει επίσης πως τα γονίδια δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει την εξυπνάδα του παιδιού. Συγκεκριμένα, περίπου το 40-60% καθορίζεται από την κληρονομικότητα, το υπόλοιπο είναι θέμα περιβάλλοντος και ερεθισμάτων.

Continue ReadingΈρευνα: Τα παιδιά κληρονομούν την εξυπνάδα από τη μητέρα τους

Η αδελφή ψυχή σου θα σε βρει όταν θα είσαι έτοιμος, να το θυμάσαι

Όλοι θα συναντήσουμε την αδελφή ψυχή μας σε κάποιο σημείο της ζωής μας αλλά όσο περισσότερο πρέπει να περιμένεις τόσο πιο πολύ ανυπομονείς. Απλώς επειδή δεν έχεις συνδεθεί με το άλλο σου μισό δεν σημαίνει ότι θα είσαι μόνος για πάντα και πρέπει να το αποδεχτείς. Η αδελφή ψυχή σου θα σε βρει όταν είσαι έτοιμος/η. Το σύμπαν ξέρει πότε είναι η σωστή ώρα και θα τον/την φανερώσει είτε το θέλεις είτε όχι. Αν νομίζεις ότι είσαι έτοιμος/η για την αδελφή ψυχή σου και την ψάχνεις όσο πιο σκληρά μπορείς αλλά χωρίς αποτέλεσμα, τότε υπάρχει κάποιος λόγος γι αυτό. Όταν παλεύουμε να βρούμε την αδελφή ψυχή μας δεν πρέπει να «προσπαθούμε σκληρότερα» για την βρούμε αλλά πρέπει να σταματήσουμε και να σκεφτούμε τον εαυτό μας και την πορεία μας στην ζωή. Με το να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που αντιμετωπίζουμε σήμερα μπορούμε να προωθήσουμε μια καλύτερη ατμόσφαιρα για την αδελφή ψυχή μας. Αν δεν βρίσκεσαι στο ίδιο πνευματικό επίπεδο με την αδελφή ψυχή σου, δεν θα σε βρει τόσο εύκολα όσο θες. Παρακάτω αναφέρω κάποιους λόγους για τους οποίους ίσως δεν έχεις καταφέρει ακόμα να βρεις την αδελφή ψυχή σου. Παρόλο που κάποιοι από αυτούς τους λόγους μπορεί να είναι λίγο απογοητευτικοί και δύσκολο να τους ξεπεράσεις, αν τους κατανοήσεις θα σε βοηθήσουν μακροπρόθεσμα. Μερικές φορές, ο καλύτερος τρόπος για να προχωρήσεις είναι πραγματικά να αλλάξεις την τωρινή καθημερινότητα σου. 7 λόγοι για τους οποίους δεν έχεις βρει ακόμα την αδελφή ψυχή σου Έχεις πολλή περιττή αρνητικότητα Αν έχεις πολλή αρνητικότητα, η αδελφή ψυχή σου δεν μπορεί να παρουσιαστεί. Πρέπει να βρίσκεσαι στο σωστό συναισθηματικό επίπεδο για να έρθει στην ζωή σου. Σίγουρα, μερικές φορές η αδελφή ψυχή μας μπορεί να μας βρει όταν είμαστε στα χειρότερα μας, αλλά όχι όταν ενισχύουμε την αρνητικότητα. Δεν έχεις αφήσει το…

Continue ReadingΗ αδελφή ψυχή σου θα σε βρει όταν θα είσαι έτοιμος, να το θυμάσαι

17 Καυστικά και διεισδυτικά σκίτσα που θίγουν επώδυνα καταστάσεις της σύγχρονης κοινωνίας

Τα σκίτσα που ακολουθούν είναι του σπουδαίου Ισπανού καλλιτέχνη Rafael Alvarez. Ο σκιτσογράφος έχει την εκπληκτική ικανότητα να υποδεικνύει με καυστικότητα γνώριμες καταστάσεις που αφορούν τη δομή και τις διάφορες πτυχές της κοινωνίας με τρόπο που προβληματίζει και πολλές φορές τρομάζει! ΦΡΕΣΚΙΑ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ Η ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ… ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Η ΜΟΥΣΑ Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΤΥ Merry Christmas! Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ… ΕΝΑ ΜΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΟ… Summer in the city ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΟ ΔΡΑΜΑ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΧΗ mymind

Continue Reading17 Καυστικά και διεισδυτικά σκίτσα που θίγουν επώδυνα καταστάσεις της σύγχρονης κοινωνίας

Υπομονή, οι δύσκολες μέρες δεν κρατάνε για πάντα..

Σίγουρα η ζωή δεν μπορεί να επιφέρει μόνο ξέγνοιαστες μέρες, χωρίς έγνοιες χωρίς δυσκολίες χωρίς εμπόδια…είναι απρόβλεπτη. Η ζωή κάνει κύκλους, άλλοτε με καλές άλλοτε με κακές στιγμές… Και οι δύσκολες μέρες είναι και αυτές μέρος της ζωής μας, σημασία έχει όμως το πως ο καθένας τις αντιμετωπίζει… Πολλοί διακατέχονται από φόβο πως αυτές οι μέρες, οι δύσκολες μέρες θα κρατήσουν για πάντα και η σκέψη αυτή είναι που τους καταρρακώνει. Άλλοι είναι έτοιμοι να διαχειριστούν οποιαδήποτε κατάσταση με αισιοδοξία και υπομονή. Έτσι υπάρχουν και αυτοί που ‘’πνίγονται’’ μα υπάρχουν και αυτοί που ξέρουν να επιβιώνουν! Κι όμως το μυστικό είναι να αποδέχεσαι οποιαδήποτε κατάσταση με αισιοδοξία και η υπομονή γιατί άλλωστε οι δύσκολες μέρες δεν κρατάνε για πάντα! Όπως και τίποτα άλλωστε! Έτσι το πιο ιδανικό όταν τα πράγματα ζορίζουν είναι να μάθεις να υπομένεις τις προκλήσεις της ζωής να μην διακατέχεσαι από απελπισία, μιζέρια, να μην σε καταπίνει η αρνητικότητα..γιατί αυτά δεν οδηγούν πουθενά.. Στις δύσκολες περιστάσεις να βλέπεις από μια οπτική γωνία πιο θετική, να έχεις ελπίδα και θα δεις πως το τέλος θα πάνε όλα καλά..όλα θα φτιάξουν .. Να αποδέχεσαι οποιαδήποτε κατάσταση και να μάθεις να την ‘’πολεμάς’’.

Continue ReadingΥπομονή, οι δύσκολες μέρες δεν κρατάνε για πάντα..

Να λες αντίο στους χειριστικούς ανθρώπους της ζωής σου.

Είναι εκείνο το τελευταίο αντίο που μερικοί δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να πουν. Εκείνο που είπε ο Αντώνιος στην Αλεξάνδρειά του. Όμως το αντίο της ζωής μας δεν είναι πάντοτε το τελευταίο. Είναι το πιο δύσκολο, το πιο επώδυνο και χρονοβόρο αντίο που θα πούμε ποτέ. Αυτό που βρίσκεται στο μεταίχμιο της αλλαγής και όχι του τέλους. Εξαρτήσεις. Δεν είναι μόνο τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και το τσιγάρο. Μπορεί να είναι άνθρωποι, μια κατάσταση, ένας τόπος. Οποιαδήποτε επαναλαμβανόμενη συνήθεια που δεν μπορούμε να αποχωριστούμε, όχι επειδή δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτή, αλλά επειδή ο σωματικός και ψυχικός πόνος θα είναι αβάσταχτος. Σαν μια εκδίκηση του μυαλού μας. Όταν οι εξαρτήσεις μας καταστρέφουν σιγά σιγά, δυσκολεύουν την καθημερινότητά μας, μας στερούν πράγματα και μας σπρώχνουν στον γκρεμό, τότε ήρθε η ώρα να τους πούμε αντίο. Οι πιο ύπουλες είναι εκείνες που δεν έχουν να κάνουν με ουσίες, αλλά με ανθρώπους. Εξάλλου δεν υπάρχει κέντρο απεξάρτησης ανθρώπων. Είναι εκείνη η αγκίστρωση σε τοξικούς φίλους, συγγενείς και επικίνδυνους εραστές. Να σε καταστρέφουν σιγά σιγά, μέσα από σχέσεις εξουσίας και παιχνίδια μυαλού. Κι εσύ γίνεσαι υποχείριο αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι ορίζουν την αυτοεκτίμηση και τις επιλογές σου. Το αντίο στους ανθρώπους που βαφτίζουν τον έλεγχο αγάπη είναι το σημαντικότερο αντίο της ζωής μας. ‘Η τουλάχιστον όσο σημαντικό θα ήταν το αντίο στην ηρωίνη και την κόκα. Αποχαιρέτησε λοιπόν όσους σε πικάρουν, πριν έρθει το τελευταίο αντίο. savoirville.gr Εικόνα: depositphotos.com

Continue ReadingΝα λες αντίο στους χειριστικούς ανθρώπους της ζωής σου.

Γράμμα στον μπαμπά μου

Γεια σου μπαμπά! Η μαμά μου είπε να σου γράψω ένα γράμμα γιατί λέει ότι σήμερα είναι η μέρα του μπαμπά και γιορτάζεις. Τι βλακείες λέει! Σήμερα δεν είναι του Αγίου Γιώργου. Όμως επειδή με παρακάλεσε εγώ θα σου γράψω και ας μην γιορτάζεις. Λέει θα στο δώσει αυτή το γράμμα. Εγώ της είπα ότι θέλω να στο δώσω εγώ. Αυτή μου είπε ότι είσαι πολύ κουρασμένος και θέλεις να ξεκουραστείς  και ότι αυτή απλά θα στο αφήσει στο κρεβάτι χωρίς να σε ξυπνήσει. Θέλει να σου κάνει και έκπληξη. Αλλά τώρα που στο είπα δεν είναι έκπληξη! Ε μπαμπά γιατί είσαι τεμπέλης; Και γιατί δεν είσαι εδώ και είσαι σε αυτό το άσχημο μεγάλο σπίτι που η μαμά το λέει νοσοκομείο; Ε, να ξέρεις ότι άμα θέλω να κοιμάμαι θα λέω στη μαμά να με πηγαίνει και μένα στο νοσοκομείο. Άμα έχει και τηλεόραση θα είναι φοβερά! Δεν ξέρω πώς να γράψω το γράμμα. Θα κάνω αυτό που μας είπε η δασκάλα στο σχολείο. Γεια σου μπαμπά. Με λένε Ειρήνη και είμαι 8 χρονών και πηγαίνω Τρίτη δημοτικού. Μου αρέσει να ζωγραφίζω και να παίζω με τις κούκλες μου και με τον σκύλο μου που τον λένε Μπλάκι. Ουφ! Πόσο χαζή είναι η δασκάλα! Αφού αυτά τα ξέρεις. Γιατί τα γράφω; Θα γράψω αυτά που θέλω εγώ! Ε μπαμπά γιατί λείπεις από το σπίτι τόσο πολύ; Η μαμά είπε ότι θα έλειπες για λίγο, όμως εσύ λείπεις συνέχεια. Τι ωραία που ήρθα και σε είδα προχτές! Καλά, μπαμπά είσαι πολύ αστείος με αυτή τη μάσκα που φοράς. Είσαι σαν τον σαμπζίρο του μόρταλ κόμπατ! Χαχαχαχαχα! Γιατί τη φοράς συνέχεια; Δεν έχουμε απόκριες. Α! Στις απόκριες θέλω να ντυθώ Χιονάτη. Θα μου πάρεις αυτό το φουστάνι που είδαμε τότε που πήγαμε βόλτα στα μαγαζιά; Μπαμπά έλα στο…

Continue ReadingΓράμμα στον μπαμπά μου

«Aν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση..»

Θα έλεγα πρώτα πρώτα ότι δεν μπορούμε να χωρίσουμε την εκπαίδευση από τη συνολική κοινωνική κατάσταση. Ο μακαρίτης, ο καημένος ο Πλάτων έλεγε ήδη ότι ακόμα και οι τοίχοι της πόλης εκπαιδεύουν τους ανθρώπους και νομίζω ότι αυτό είναι μια τρομερά σημαντική και βαριά αλήθεια. Η εκπαίδευση ενός ανθρώπου, η παιδεία ενός ανθρώπου αρχίζει από την ηλικία μηδέν και φτάνει ως την ηλικία ωμέγα, δηλ. τη στιγμή που θα πεθάνει, συνεχώς διαμορφώνεται αυτός ο άνθρωπος. Διαμορφώνεται από τι; Διαμορφώνεται από όλα όσα προσλαμβάνει. Διαμορφώνεται από όλα όσα είναι γύρω του. Λοιπόν, τί διαμόρφωση υφίστατο ένας αρχαίος Αθηναίος περπατώντας, βλέποντας την Ακρόπολη, την Αγορά, τη Στοά και τα λοιπά και τα λοιπά και τί διαμόρφωση υφίσταται ένας σημερινός Αθηναίος ζώντας μέσα σε αυτό το φρικτό τερατούργημα που λέγεται Αθήνα και που έγινε τερατούργημα μέσα σε σαράντα χρόνια, δυνάμει όλων των μεγαλοφυών πολιτικών μας; Δεν είναι έτσι!… Ή τι διαμόρφωση υφίστατο ένας αρχαίος Αθηναίος βλέποντας τραγωδίες στο θέατρο του Διονύσου και τί διαμόρφωση υφίσταται σήμερα ένας άνθρωπος βλέποντας τις διαφημίσεις της τηλεόρασης, δεν ξέρω τι!… Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: είναι ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και, για να το πω καθαρά, ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση! Εάν κάποιος κάτι μαθαίνει μέσα στο σχολείο είναι διότι, διαδοχικά, έναν καθηγητή σε κάποια τάξη –και στο πανεπιστήμιο ακόμη- τον ερωτεύεται και τον ερωτεύεται διότι βλέπει ότι αυτός ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει. Λοιπόν, για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ’ αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις επαγγελματικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα…

Continue Reading«Aν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση..»

Κάποιοι μας λείπουν αλλά δε θα τους θέλαμε ποτέ ξανά στη ζωή μας

Η ζωή θυμίζει έντονα ένα αεροδρόμιο. Διαρκείς αφίξεις κι αναχωρήσεις. Εκατοντάδες περαστικοί να σε προσπερνούν, προορισμοί που συνεχώς ανανεώνονται στον πίνακα ανακοινώσεων. Στιγμές ευτυχίας με εγκάρδια καλωσορίσματα κι άλλες όχι τόσο ευχάριστες, με επώδυνους αποχαιρετισμούς. Δεν έρχονται όλοι οι άνθρωποι για να μείνουν στη ζωή σου· κι ας προσπαθούν κάθε φορά να σε πείσουν με μεγάλα λόγια και βροντερές υποσχέσεις. Κι αν ακόμα το θέλουν, συχνά μπερδεύουν τις στάσεις με τους σταθμούς. Έτσι λοιπόν, σχεδόν κάθε άφιξη κουβαλάει μαζί της και μία αναχώρηση. Έτσι κι εσύ έμαθες πέρα απ’ το να καλωσορίζεις πως πρέπει και να αποχαιρετάς. Κι είναι κάποιοι που κάνουν τον αποχωρισμό εύκολη υπόθεση, καθώς η απουσία τους μοιάζει μάλλον με δώρο. Είναι όμως κι άλλοι που σου λείπουν τόσο ώστε να αναρωτιέσαι αν μπορείς χωρίς αυτούς. Μα είναι και κάποιες απουσίες καλύτερες απ’ τις παρουσίες.  Ίσως γιατί δεν έδωσαν ποτέ πραγματικά το παρόν. Υπάρχουν κι εκείνοι, λοιπόν, που ενώ πιάνεις τον εαυτό σου να τους σκέφτεται και να του λείπουν, δε θα τους ήθελες ποτέ ξανά στη ζωή σου, δεν επιδιώκεις την επιστροφή τους ούτε κι ελπίζεις σ’ αυτήν. Είναι σαν να τους αγαπάς για όσα σου έδωσαν μα να τους μισείς ταυτόχρονα για όλες τις πληγές που περίτεχνα σου άνοιξαν, άλλωστε ρήμα ξε-αγαπώ δεν υπάρχει και το ξέρεις καλά. Ποτέ δε σου είναι εύκολο να βγάζεις ανθρώπους απ’ τη ζωή σου. Είτε έφυγαν μόνοι τους είτε τους έδιωξες εσύ, πάντα την απουσία τους θα ακολουθεί ένα κενό. Μη σε τρομάζει, όμως, γιατί κάποιοι άλλοι υπέροχοι άνθρωποι θα γεμίσουν αυτό το κενό και θα κολλήσουν ένα φωτεινό χαμόγελο στο τότε κατσουφιασμένο σου μουτράκι. Πάντα απ’ τις χαραμάδες δε σκάει το φως; Στην πραγματικότητα, αν το καλοσκεφτείς, δεν είναι καν τα πρόσωπα που σου λείπουν μα τα συναισθήματα που σου δημιουργούσαν. Αυτά είναι που αναζητάς.…

Continue ReadingΚάποιοι μας λείπουν αλλά δε θα τους θέλαμε ποτέ ξανά στη ζωή μας

Ο μεγαλύτερος εχθρός, ο εαυτός σου.

Κινήσεις μηχανικές σε μια καθημερινότητα που σε τίποτα δε μοιάζει με ό,τι κάποτε ονειρευόσουν. Δεν είναι λουσμένη με φαντεζί χρώματα και τραγούδια από happy end κάποιας γλυκανάλατης ταινίας. Το συνήθισες πια. Έχεις μπει στον αυτόματο και προχωράς. «Ο μόνος είμαι;», σκέφτεσαι καθώς σέρνεις το κορμί σου σε όλες τις καθημερινές υποχρεώσεις. Ποιος είναι ευχαριστημένος απ’ τη ζωή του σήμερα για να αποτελείς εσύ φωτεινή εξαίρεση; Δεν έχει σημασία αν κάνεις πολλά ή λίγα. Αν τα πόδια σου αντέχουν ή αν το κεφάλι σου κοντεύει να σκάσει από τις σκέψεις που τρέχουν με ταχύτητα φωτός. Σημασία έχει εσύ να νιώθεις καλά. Κι εσύ νιώθεις σκατά. Δε σε πειράζει. Φοβάσαι μόνο μη συνηθίσεις να νιώθεις έτσι. Μην παραιτηθείς ολοκληρωτικά από ό,τι νόμιζες πως θα καταφέρεις. Όσα κι αν κάνεις, πάντα κάτι λείπει κι ένα κομμάτι σου μένει κενό. Πεινασμένο κι αχόρταγο να απαιτεί τάισμα που δε ξέρεις πότε κι εάν θα είσαι σε θέση να του το προσφέρεις. Κι έπειτα νευριάζεις με τους γύρω σου, την ανεργία σου, τη δουλειά σου, τον άντρα σου, τους φίλους σου. Τα βάζεις με όλους εκτός από εκείνον που φταίει. Τον εαυτό σου. Αυτή την εκνευριστική φωνή μες το κεφάλι σου που σου υπενθυμίζει κάθε φορά ό,τι φοβάσαι. Περπατάς, μιλάς, κλαις, κοιμάσαι κι εκείνη πάντα εκεί να σου μιλάει για όσα δεν τόλμησες. Για όσα φοβήθηκες να κυνηγήσεις, για όσα τρόμαξες να κοιτάξεις κατάματα. Αναθεματίζεις την ώρα που μεγάλωσες κι έχασες εκείνη την άγνοια κινδύνου. Τότε που πίστευες πως όλα γίνονται μαγικά, πως οι καλοί νικάνε πάντα και που ξεστόμιζες όσα σκεφτόσουν χωρίς να σκέφτεσαι τις συνέπειες. Τότε, βλέπεις, δεν ήξερες τι σημαίνει συνέπεια. Ήσουν παιδί κι άφηνες τη φαντασία σου ελεύθερη να οργιάσει για όσα θα έκανες όταν ήσουν μεγάλος. Τώρα που μεγάλωσες, λούστηκες την κολόνια των «πρέπει» κι αδυνατείς να βγάλεις το…

Continue ReadingΟ μεγαλύτερος εχθρός, ο εαυτός σου.