Να έχεις αγάπη και να χαμογελάς.

Αγάπη είναι που όταν με βλέπεις χαμογελάς. Αγάπη είναι οι αγκαλιές σου στα ξαφνικά. Αγάπη είναι να σκέφτεσαι πως νιώθω. Αγάπη είναι να με φροντίζεις. Αγάπη είναι να σέβεσαι την διαφορετικότητα μου ακόμα κι αν διαφωνείς. Αγάπη είναι να με βλέπεις όπως πραγματικά είμαι και όχι όπως θα ήθελες ιδανικά να είμαι. Αγάπη είναι ένα νόστιμο πιάτο φαγητό. Αγάπη είναι να με ρωτάς πως νιώθω. Αγάπη είναι να καταλαβαίνεις αυτά που νιώθω. Αγάπη είναι να αλλάζεις. Η αγάπη είναι τελικά τόσα πολλά ! Η αγάπη είναι παντού, αρκεί μόνο να ανοίξεις τα μάτια σου και να την δεις! Κι αν δεν την έχεις δημιούργησέ την! Μια πράξη αγάπης θα κάνει τη διαφορά στη ζωή σου, δοκίμασε το και θα δεις! Σε ευχαριστώ που με διαβάζεις, σε ευχαριστώ που είσαι εκεί και μου γράφεις τις δικές σου σκέψεις και απόψεις κάθε φορά που ανεβάζω κάτι! Να έχεις αγάπη και να χαμογελάς. Με φιλική αγάπη, Μάρσια .

Continue ReadingΝα έχεις αγάπη και να χαμογελάς.

Δεν είναι ο κόσμος που σε απογοητεύει, είναι οι δικές σου προσδοκίες γι’ αυτόν

Οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται πληγωμένοι, απογοητευμένοι και προδομένοι από την κοινωνία, τους συνανθρώπους τους, τον κόσμο. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια, είναι μια παραμόρφωση. Οι άνθρωποι αυτοί είναι πληγωμένοι από τις δικές τους προσδοκίες για τον κόσμο και όχι από αυτόν. Οτιδήποτε κι αν συμβαίνει στον κόσμο είναι αληθινό, αυτό όμως που αυτοί σκέφτονται ότι θα έπρεπε να συμβαίνει στον κόσμο δεν είναι αληθινό. Δεν απογοητεύεσαι δηλαδή από τον κόσμο αλλά από τις δικές σου προβολές γι’ αυτόν, στην απόσταση που δημιουργείται μέσα στο μυαλό σου ανάμεσα σε «αυτό που είναι» και αυτό «που θα έπρεπε να είναι» δημιουργείται η σύγκρουση. Γνωρίζεις για παράδειγμα έναν άνθρωπο και λες «Τι υπέροχος άνθρωπος». Και μετά από λίγο καιρό λες « Μα πόσο ανόητος, πόσο διεφθαρμένος άνθρωπος ήταν» «Αγαπάς» κάποιον γι’ αυτό που νομίζεις ότι είναι, για την εικόνα που εσύ έχεις φτιάξει γι αυτόν. Νομίζεις ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος άλλαξε ξαφνικά; Ήταν οι δικές σου προσδοκίες και προβολές γι αυτόν που σε απογοήτευσαν, όχι αυτός ο ίδιος. Άρα, αυτό που έχει πραγματική αξία να παρατηρήσουμε είναι ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο και τους άλλους. Και αυτός ο τρόπος καθορίζεται από τις αξίες μας και όσα έχουμε μάθει. Από το τι πραγματικά γνωρίζουμε για τον κόσμο και τους άλλους. Οι αξίες μας διαμορφώνονται κυρίως μέσα στο περιβάλλον που ζούμε. Αν ζούμε σ ένα κόσμο εχθρικό και ανασφαλή, έναν κόσμο ανταγωνιστικό και βίαιο οι αξίες μας θα έχουν διαμορφωθεί ανάλογα, το ίδιο και οι προσδοκίες και οι προβολές μας για τον κόσμο αυτό. Υπάρχουν χιλιάδες θεωρίες σχετικές με το πώς θα έπρεπε να είναι ο κόσμος μα όλες αυτές οι θεωρίες δεν έχουν λύσει ποτέ κανένα πρόβλημα ουσιαστικά. Οι άνθρωποι συνήθως ακολουθούν αυτές τις θεωρίες και χάνονται, χάνουν τον «στόχο» τους. Ακολουθούν γοητευμένοι τη θεωρία της Μη Βίας και της ειρήνης, για παράδειγμα, εξακολουθώντας…

Continue ReadingΔεν είναι ο κόσμος που σε απογοητεύει, είναι οι δικές σου προσδοκίες γι’ αυτόν

Παύλος Βρέλλης: Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα

Παύλος Βρέλλης, ο συνταξιούχος γυμνασιάρχης που δημιούργησε για 13 ολόκληρα χρόνια το γιαννιώτικο μουσείο Σαν να το θέλησε λες η μοίρα, ο άνθρωπος που θα αναβίωνε με κερί και τέχνη ζηλευτή τον αγώνα του έθνους μας το 1821 γεννήθηκε ανήμερα της επετείου της εθνικής μας παλιγγενεσίας, 25η του Μαρτίου. Κι έτσι σήμερα, λίγα χιλιόμετρα έξω από τα Γιάννενα, μας περιμένει μια αξέχαστη περιπλάνηση στη νεοελληνική ιστορία μέσα από τα κέρινα ομοιώματα του Παύλου Βρέλλη, ένα έργο ζωής για τον ίδιο και μια εμπειρία μνήμης για τον επισκέπτη. Ο γλύπτης Βρέλλης αναπαρέστησε τις μεγάλες στιγμές του τόπου μας υπενθυμίζοντας τις μορφές που σημάδεψαν τους αγώνες μας, αφήνοντάς μας να μένουμε με το στόμα ανοιχτό μπροστά στα κέρινα ομοιώματά του. Για τον ίδιο βέβαια μόνο ρόδινη δεν ήταν η όλη περιπέτειά του, καθώς εργάστηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες για να στήσει αυτό το μουσείο-στολίδι λαογραφίας, χτίζοντάς το κυριολεκτικά με τα χέρια του. Δεν ήταν μόνο το πάθος και το μεράκι του, ήταν και η έμφαση που ήθελε να δώσει στην ακρίβεια των αναπαραστάσεών του, σεβόμενος την πραγματική ιστορία. Ο Βρέλλης, απόφοιτος του τμήματος Γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, ήταν στα 60 του και συνταξιούχος γυμνασιάρχης το 1983 όταν αγόρασε μια άγονη έκταση 17 στρεμμάτων στο Μπιζάνι των Ιωαννίνων με το εφάπαξ επίδομα που πήρε από το ελληνικό Δημόσιο, κι αυτό για να δώσει υπόσταση στο όνειρο της ζωής του. Τα επόμενα 13 χρόνια θα τα περνούσε δουλεύοντας ακατάπαυστα διαμορφώνοντας τόσο τον εξωτερικό όσο και τον εσωτερικό χώρο του μουσείου του, σχεδιάζοντας και χτίζοντάς το από την αρχή για να μοιάζει με αυθεντικό ηπειρώτικο οικοδόμημα του 18ου αιώνα. Δεν ήταν έτσι μόνο γλύπτης, καθώς λειτούργησε αναγκαστικά ως αρχιτέκτονας, ζωγράφος, ενδυματολόγος, λαογράφος, μιας και όλα μόνος του τα έκανε! Η συγκέντρωση του ιστορικού και λαογραφικού υλικού για τα θέματα των κέρινων ομοιωμάτων…

Continue ReadingΠαύλος Βρέλλης: Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα

Το άτομο που έγινα, το οφείλω στους ανθρώπους που γνώρισα. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό.

Το άτομο που έγινα, το οφείλω στους ανθρώπους που γνώρισα. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Γνώρισα τους γονείς μου, που μου έδωσαν την αγάπη και μου δίδαξαν τη δύναμη. Μου έδωσαν όμως και τα όριά μου και τα περιοριστικά πιστεύω που με προσδιόρισαν ως προσωπικότητα. Έμαθα έτσι τους τοίχους που έπρεπε να ρίξω στη ζωή μου χρησιμοποιώντας τα όπλα που μου χάρισαν. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Γνώρισα τους φίλους μου, που μου έδωσαν τη ζεστασιά της αποδοχής τους, αλλά και την προδοσία του ψεύτικου χαμόγελου και με βοήθησαν έτσι να γνωρίσω τον εαυτό μου. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Γνώρισα τα ταίρια μου που με μύησαν στον έρωτα, αλλά και στο θάνατο της καρδιάς και έτσι έμαθα να αγαπώ τον εαυτό μου. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Γνώρισα τους συναδέλφους μου που ήπιαμε, γελάσαμε, βάλαμε πλάτη ο ένας στον άλλο, αλλά και με μαχαίρωσαν πισώπλατα στη δύσκολη στιγμή και έτσι έμαθα τους ανθρώπους. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Γνώρισα τον περαστικό, τον συνοδοιπόρο, το γείτονα, τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας και κάναμε γλέντια τρελά και μετά δεν ξαναβρεθήκαμε ποτέ και έτσι έμαθα να εκτιμώ την κάθε μου στιγμή γιατί δεν θα ξανάρθει ίδια ποτέ. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Γνώρισα και γνωρίζω συνέχεια ανθρώπους και έτσι μαθαίνω εμένα, γιατί αυτά που μου κάνανε τα κάνω και εγώ. Σας ευγνωμονώ γι’ αυτό. Δημήτρης Νομικός Απόσπασμα από το βιβλίο μου “Πες μου Δάσκαλε” από τις εκδόσεις iwrite.

Continue ReadingΤο άτομο που έγινα, το οφείλω στους ανθρώπους που γνώρισα. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό.

Χόρχε Μπουκάϊ: Ταξιδεύουμε σε δρόμους πιο ανοιχτούς, με μυαλά όλο και πιο στενά

Φτιάχνουμε σπίτια όλο και μεγαλύτερα… και οικογένειες όλο και μικρότερες. Κερδίζουμε περισσότερα… μα έχουμε λιγότερα. Αγοράζουμε περισσότερα… μα τα χαιρόμαστε λιγότερο. Ζούμε σε κτίρια πιο ψηλά… αλλά μια ζωή χωρίς βάθος. Ταξιδεύουμε σε δρόμους πιο ανοιχτούς… με μυαλά όλο και πιο στενά. Έχουμε περισσότερες ανέσεις… αλλά ζούμε πιο στενάχωρα. Έχουμε περισσότερες γνώσεις… και λιγότερη επίγνωση. Περισσότερους ειδικούς… και λιγότερες λύσεις. Περισσότερα φάρμακα… και λιγότερη υγεία. Είναι η εποχή του γρήγορου φαγητού… και της αργής χώνευσης. Των φανταστικών σπιτιών… με διαλυμένες οικογένειες. Που θυμώνουμε πολύ γρήγορα… αλλά αργούμε να συγχωρήσουμε. Που φεύγουμε πολύ νωρίς… και γυρίζουμε πάντα αργά. Υψώνουμε τις σημαίες της ισότητας, αλλά κρατάμε τις προκαταλήψεις. Έχουμε την ατζέντα μας γεμάτη με τα τηλέφωνα φίλων που δε τους τηλεφωνούμε ποτέ… Και τα ράφια της βιβλιοθήκης μας γεμάτα βιβλία, που δε θα διαβάσουμε ποτέ. Κερδίζουμε χρόνο στη ζωή, αλλά δεν ξέρουμε πώς να τη ζήσουμε. Αποκτάμε όλο και περισσότερα πράγματα, και σχεδόν όλα τα χαραμίζουμε. Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ «Ο δρόμος της Πνευματικότητας»

Continue ReadingΧόρχε Μπουκάϊ: Ταξιδεύουμε σε δρόμους πιο ανοιχτούς, με μυαλά όλο και πιο στενά

Τι είναι αυτό που μας κάνει να αμφισβητούμε την αξία μας

Πόσο συχνά βάζεις τις προτεραιότητες των άλλων πάνω από τις δικές σου; Πόσο συχνά σκύβεις το κεφάλι και λες ναι εκεί που ολόκληρη η ύπαρξη σου λαχταρά να φωνάξει όχι; Πόσο συχνά γίνεσαι ο αρνητής του εαυτού σου επικρίνοντας την κάθε σου πράξη; Πόσο συχνά βρίσκεις δικαιολογίες και κατασκευάζεις εμπόδια για να μην ανακαλύψεις εσένα; Πόσο συχνά; “Το να θεωρεί κανείς τον εαυτό του ένα καλό για το τίποτα κορόιδο, δεν είναι ταπεινοφροσύνη, αλλά χαμηλή αυτοεκτίμηση, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο.” ~ Ααρόν Μος Υπάρχουν τρεις βασικές ανάγκες στη ζωή κάθε ανθρώπου από τη στιγμή που γεννιέται. Οι δυο πρώτες χρειάζεται να ικανοποιηθούν στα πρώτα χρόνια της ζωής μας και η τρίτη στην πορεία της. Οι ανάγκες αυτές είναι: 1. Έχουμε ανάγκη να πάρουμε από τους γύρω μας αγάπη, φροντίδα και στοργή. 2. Έχουμε ανάγκη να δώσουμε στους άλλους αγάπη, φροντίδα και στοργή. 3. Έχουμε ανάγκη να δώσουμε σε μας την αγάπη, την στοργή και την τρυφερότητα μας. Αν η πρώτη ανάγκη δεν ικανοποιηθεί όταν είμαστε παιδιά τότε κάνουμε τα πάντα για να είμαστε αρεστοί σε όλους. Αν η δεύτερη ανάγκη δεν ικανοποιηθεί στην παιδική μας ηλικία τότε μεγαλώνοντας γινόμαστε απορριπτικοί προς τους άλλους. Και ενώ λέμε ότι δεν χρειαζόμαστε κανέναν, ότι δεν έχουμε ανάγκη κανέναν άλλον στην ζωή μας, στο βάθος νιώθουμε ότι είμαστε ουσιαστικά μόνοι. Αν δεν ικανοποιήσουμε και την τρίτη μας ανάγκη τότε στο πέρασμα των χρονών νιώθουμε ότι δεν είμαστε αξιαγάπητοι. Αρχίζουμε να μην εκτιμούμε και να μην σεβόμαστε τον εαυτό μας και επιτρέπουμε στους άλλους να μας πληγώνουν και να μας μειώνουν. Η αγάπη για τον Εαυτό δημιουργεί αυτοεκτίμηση που οδηγεί στο να συνειδητοποιήσεις το πόσο σημαντικός και ιδιαίτερος άνθρωπος είσαι. Γιατί είσαι ένα τέλειο παιδί του Θεού. Αν ανακαλύψεις τον Ανώτερο Εαυτό και την Ουσία του Θεού μέσα σου τότε θα γνωρίσεις την αξία που έχεις εσύ…

Continue ReadingΤι είναι αυτό που μας κάνει να αμφισβητούμε την αξία μας

Καμία όμορφη ψυχή δεν έχει ανάγκη κάποιο όμορφο πρόσωπο για να αξίζει

Το μυαλό μου ήταν ένα κουβάρι. Ένα κουβάρι από το παρελθόν και το παρόν. Ένα κουβάρι γεμάτο συναισθήματα. Συναισθήματα που είχαν θαφτεί μέσα μου χρόνια και άλλα που σταμάτησαν να υπάρχουν για ένα διάστημα. Όλα αυτά τα είχε φέρει στην επιφάνεια αυτός. Μόνο αυτός μπορούσε να με καταστρέψει. Όχι ότι δεν το είχε κάνει, αλλά ήρθε για να αποτελειώσει κάθε ίχνος ελπίδας που έχω μέσα μου. Κοιτούσα επίμονα το ρολόι και σκεφτόμουν τον χρόνο. Τον άσκοπο χρόνο που είχα περάσει μαζί του. Γιατί ο χρόνος είναι τόσο σημαντικός στους ανθρώπους; Τώρα που το σκεφτόμουν καλύτερα ο χρόνος είναι μια ευκαιρία που μας δίνει η ζωή. Όλοι λέμε ότι με το χρόνο όλα περνάνε, αλλά κάνουν λάθος, μεγάλο λάθος. Ο χρόνος είναι η δοκιμασία του εαυτού μας. Ο χρόνος υπάρχει για να μας δίνει ελπίδα, αλλά δεν αλλάζει γεγονότα, δεν γιατρεύει πληγές και καρδιές. Βρίσκεται πάντα για να μας υπενθυμίζει τα λάθη μας. Η αδράνεια σκοτώνει τον χρόνο. Και τότε λέμε πως τα χρόνια περνάνε και μένουμε εκεί που ήμασταν, στο παρελθόν. Όμως ο χρόνος βρίσκονταν πάντα στο πλάι μας, απλά εμείς τον αγνοήσαμε και στην πορεία τον εξαφανίσαμε τελείως. Ο χρόνος είναι ζωή. Μια ζωή που ο καθένας μας αξίζει. Έτσι όπως ο καθένας αποφασίζει την ζωή του. Σηκώθηκα απότομα από το κρεβάτι και έβαλα ρούχα. Κατάλαβα ότι με το να κάθομαι να σκέφτομαι δεν βοηθάει κανέναν, ούτε καν τον εαυτό μου, μόνο τον πληγώνω και του στερώ την ευτυχία που θα μπορούσε να έχει. Αυτήν είναι η αδράνεια. Η ασυλλόγιστη και αδιάκοπη σκέψη. Κατέβηκα κάτω και αυτήν την φορά μπήκα σε άλλο χώρο. Από ότι φαίνεται κάθε γεύμα το παίρνουν και σε διαφορετικό χώρο. Μόλις μπήκα μέσα όλοι γύρισαν και με κοίταξαν λυπημένοι. Απέβαλα όλη την αρνητική ενέργεια που δεχόμουνα από τα βλέμματα τους και κάθισα…

Continue ReadingΚαμία όμορφη ψυχή δεν έχει ανάγκη κάποιο όμορφο πρόσωπο για να αξίζει

Μην ερωτευτείς δειλό. Ο πόνος που θα σου προκαλέσει δεν αξίζει.

Κάτι σου έκανε αυτός ο άνθρωπος. Λίγο η στιγμή, λίγο η γοητεία του, λίγο η εξυπνάδα του στις πρώτες συζητήσεις, τον θεώρησες τον μεγάλο έρωτα της ζωής σου που στο τέλος αποδεικνύεται όχι μία από τα ίδια, αλλά μάλλον ότι χειρότερο μπορούσε να σου συμβεί. Μην ερωτεύεστε τους δειλούς. Άλλα λένε, άλλα κάνουν και σίγουρα στην τελική, συνήθως άλλα εννοούν. Δες την αλήθεια όσο είναι νωρίς για να προλάβεις! Δεν θα είστε ποτέ σε δρόμους παράλληλους. Αυτοί βλέπουν την πάρτη τους εκεί που εσύ επενδύεις στο «εμείς». Μην πέσεις στην παγίδα να ερωτευτείς δειλό. Γιατί όταν σου λέει πώς δεν ξέρει τι θέλει ή τι του γίνεται, δεν σου κάνει πλάκα, ούτε σε δοκιμάζει. Το εννοεί. Και δεν χρειάζεσαι κανέναν που δεν είναι απόλυτα αφοσιωμένος σ΄εσένα. Μην ερωτευτείς δειλό. Γιατί ο πόνος που θα σου προκαλέσει δεν αξίζει. Δεν σου αξίζει. Θα κλαις, θα πονάς κι αυτός απλά θα συνεχίζει τη ζωή του χωρίς να κοιτάξει πίσω. Γιατί είναι πολύ δειλός να φύγει αντρίκια. Μην την πάθεις και ερωτευτείς δειλό. Ακόμη κι αν έχεις καιρό για χάσιμο. Επένδυσε σε ανθρώπους που έχουν μάθει να αγαπούν, που δεν τσιγκουνεύονται τα συναισθήματα τους. Που θα σε ψάχνουν σε μια έντονη μέρα, που θα σου στέλνουν στιχάκια, αγαπημένα τραγούδια, που θα ανυπομονούν για την επόμενη σας συνάντηση. Που σε θέλουν δική τους και μόνο δική τους. Μην ερωτευτείς δειλό. Δεν το αξίζεις. Και δεν αξίζει και αυτός την αμέριστη προσοχή, κατανόηση και αγάπη που έχεις να του δώσεις. Μην ερωτευτείς δειλό. Μείνε μόνη σου καλύτερα! Μάθε μια ξένη γλώσσα, αγάπα εσένα. Έχεις πολλή αγάπη να δώσεις και τον άνθρωπο σου θα τον ανεβάσεις μέχρι εκεί που μπορείς! Μην τα αποκαλύπτεις όλα αυτά σε έναν δειλό. Φοβάται και φεύγει… Μαρίνα Αβραάμ. dolce.com.cy

Continue ReadingΜην ερωτευτείς δειλό. Ο πόνος που θα σου προκαλέσει δεν αξίζει.

Άτιμο πράγμα οι μίζεροι άνθρωποι φίλε μου..

Στη ζωή μου, γνώρισα ανθρώπους και ανθρωπάκια! Φίλους καλούς και ύπουλα φίδια! Είδα την καλοσύνη και την κακία,το μίσος και την ψευτιά τους! Γνώρισα ανθρώπους με μπέσα αλλά και ανθρωπόμορφα τέρατα! Κάποιους τους συγχώρεσα και κάποιους τους διέγραψα. Μα αυτούς που δεν ανέχομαι με τίποτα, είναι τους μίζερους ανθρώπους… Αυτούς που κολλούν πάνω σου σαν βδέλα και σου ρουφάνε όλη την ενέργεια. Αυτούς που δεν σε κοιτούν ποτέ στα μάτια γιατί το βλέμμα τους είναι στραμένο στα πατώματα. Αυτούς που μόνιμα γκρινιάζουν για το κάθε τι και δεν ευχαριστιούνται με τίποτα. Αυτούς που όσα καλά και να τους κάνεις,θα θυμούνται πάντα αυτό που δεν έκανες γιατί είναι και αγνώμονες! Σου μιλάω για εκείνους που στην όψη τους συναντάς μόνο την κατήφεια και το βλέμμα τους είναι πάντα σκοτεινό. Εκείνους που τους μιλάς για τη χαρά σου και βρίσκουν χίλιους λόγους για να στην κάνουν λύπη. Αυτούς που σου μιλούν μόνο για τα δικά τους υποτιθέμενα προβλήματα….και λέω υποτιθέμενα, γιατί τις περισσότερες φορές τα δημιουργούν μόνοι τους, μόνο και μόνο γιατί έτσι σου τραβούν την προσοχή και γίνονται το επίκεντρο του κόσμου! Σου μιλάω γι’αυτούς που ζηλεύουν ακόμα και τον αέρα που αναπνέεις γιατί τον θεωρούν δικό τους. Ζηλεύουν τη ζωή σου αλλά δεν μπαίνουν ποτέ στον κόπο να ρωτήσουν πώς την απέκτησες και με ποιο κόστος! Ζηλεύουν το θάρρος και την τόλμη σου,τον αγώνα που κάνεις και μισούν θανάσιμα τη δύναμή σου! Οι ώμοι τους όταν σου μιλούν είναι μονίμως κυρτοί, σαν ο Θεός να έχει ρίξει όλο το βάρος πάνω τους! Γιατί ούτε κι ο Θεός δεν τους αντέχει φίλε μου…. Δεν τους βλέπεις ποτέ να γελούν με την ψυχή τους και το χαμόγελο που προσπαθούν να σου χαρίσουν, μοιάζει με γκριμάτσα ειρωνίας! Άτιμη φάρα οι μίζεροι άνθρωποι φίλε μου! Μη τους ανοίξεις ποτέ την αγκαλιά…

Continue ReadingΆτιμο πράγμα οι μίζεροι άνθρωποι φίλε μου..

Το ταλέντο των χειριστικών ανθρώπων, είναι να σου δημιουργούν τύψεις κι ενοχές..

Είναι φορές που ενώ βρίσκεσαι σε μια παρέα φαινομενικά ήρεμος, μέσα σου είσαι έτοιμος να εκραγείς και να το βάλεις στα πόδια για να ελευθερωθείς. Δεν το κάνεις όμως γιατί δε βρίσκεις τη δύναμη. Κάτι αόρατο σε πνίγει και σε ελέγχει. Είναι η αρνητική δύναμη των χειριστικών ανθρώπων. Είναι αυτοί που νιώθουν σπουδαίοι ρουφώντας την ενέργεια όσων τους ακούν. Καταλαβαίνουν τους ακροατές που νιώθουν άβολα και χαίρονται να τους βομβαρδίζουν με τύψεις και ενοχές. Γιατί; Μα επειδή οι ίδιοι είναι ανήμποροι και δειλοί να διαχειριστούν τα δικά τους θέματα, προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή και να σκεπάσουν τη δυστυχία τους ενοχοποιώντας τους άλλους. Σε συζητήσεις δεν ενδιαφέρονται να ακούσουν τι έχεις να τους πεις, αλλά αναφέρονται στα δικά τους θέματα μεταδίδοντας αρνητική ενέργεια. Στοχεύουν στο αδύνατο σημείο σου και το χρησιμοποιούν όπως τους βολεύει. Το όπλο τους; Η ενοχή. Θα σε κάνουν να πιστέψεις ότι εσύ ευθύνεσαι για τη δική τους δυστυχία και τα προβλήματά τους. Τι πετυχαίνουν; Σε ελέγχουν με τις ενοχές. Οι τύψεις που σου προκαλούν, φέρνουν σε σένα ψυχική φθορά και σ’ εκείνους ικανοποίηση. Την επόμενη φορά που θα σου πετάξουν το μπαλάκι για να νιώσεις ενοχικά, στρέψε τα βέλη εκεί που εκτοξεύτηκαν. Μην επιτρέπεις σε κανένα να σε ελέγχει και να σε χειραγωγεί. Όχι ξόδεμα χρόνου σε τέτοιους ανθρώπους. Βρες τη δύναμη να απομακρυνθείς από οποιονδήποτε σε μειώνει και περιορίζει το “οξυγόνο” σου. Πηγή: loveletters.gr

Continue ReadingΤο ταλέντο των χειριστικών ανθρώπων, είναι να σου δημιουργούν τύψεις κι ενοχές..