You are currently viewing Νομίζεις πως μαγνητίζεις τους λάθος ανθρώπους; Αν ναι, ξανασκέψου το.

Νομίζεις πως μαγνητίζεις τους λάθος ανθρώπους; Αν ναι, ξανασκέψου το.

Γράφει ο Αθανάσιος Στεργίου

Σίγουρα δεν είσαι ούτε η μόνη ούτε ο μόνος που νιώθει πως έχει τον «μαγνήτη». Συνέχεια τα ίδια και τα ίδια, επαναλήψεις με νέα πρόσωπα και ηθοποιούς αλλά το έργο μια ζωή το ίδιο. Γιατί;

Το μόνο σίγουρο είναι πως όλοι και όλες δεν είναι ίδιες και ίδιοι. Αλλά επειδή συνέχεια πέφτουμε σε τέτοιους ανθρώπους, νομίζουμε πως αυτό ισχύει. Όμως δεν είναι αλήθεια.

Πολλές φορές οδηγούμαστε στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Έχουμε (ή μας έχουνε) δημιουργήσει τέτοιες περιοριστικές πεποιθήσεις που χωρίς να το καταλαβαίνουμε μαγνητίζουμε τέτοια σενάρια ή μας ωθούμε υποσυνείδητα να λέμε στον εαυτό μας τις ίδιες ιστορίες και τελικά, και να τις ζήσουμε και να επιβεβαιωθούμε. Έτσι, θα έχουμε πάντα δίκιο.

Και τελικά, αντί μια σχέση να μας δίνει χαρά και να μας εξελίσσει, καταντάει στο να γίνεται τοξική, δύσκολη και αρκετές φορές τραυματική. Τραυματίζουμε και τραυματιζόμαστε και την πληρώνουμε και εμείς και ο επόμενος ή η επόμενη. Κι έτσι, ο κύκλος αυτός δεν τελειώνει ποτέ.

Τα πράγματα λίγο ή πολύ φαίνονται από την αρχή. Όμως δε βλέπουμε τα σημάδιαή δε θέλουμε να τα δούμε. Πιστεύουμε πως μπορούμε να αλλάξουμε τον άλλον, όμως ο άνθρωπος δεν αλλάζει, ή αλλάζει υπό συνθήκες και με αρκετό κόπο, και μόνο αν το θέλει πραγματικά. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε, όχι για τον άλλον, αλλά για εμάς.

Οπότε, αν δεν θέλεις να μπαίνεις σε διαδικασίες τύπου:

– Τι λείπει από αυτό τον άνθρωπο και γιατί έχει έρθει κοντά μου
– Τι έχω μέσα μου που λειτούργησε ως έλξη για να κάνω αυτή τη σχέση
– Τι έχει να μου μάθει αυτή η συνάντηση, αξίζω σαν άνθρωπος ή όχι, και ου το καθεξής

τότε, ξεκίνα να αξιολογείς την κάθε συνάντηση όσο γίνεται νωρίτερα με τους παράγοντες που εσύ θεωρείς σημαντικούς για εσένα. Κι αν τότε, πιστεύεις ότι αξίζει, προχώρα. Αν όχι, κι ενώ βλέπεις ότι τα «σημάδια» είναι εκεί, αλλά σε μαγνητίζουν άλλα πράγματα και ενδώσεις, θα ξέρεις πως η ευθύνη και η επανάληψη είναι όλη δική σου. Να ξέρεις όμως, πως είναι καλύτερα να περιμένεις για κάτι που θα σου ταιριάζει καλύτερα, από το να τρέχεις από συνάντηση σε συνάντηση.

Εκεί έξω, υπάρχει κάτι καλό για όλους, αρκεί να ετοιμαστείς για αυτό, να είσαι αντάξιος και αντάξιά του σε εσωτερικές ποιότητες, διαθέσιμος και διαθέσιμη, αλλά και να μπορείς να το «δεις» όταν έρθει.